Dinlenme esnasında soğuk uygulama yapılan tekrarlı yüklenmelerin kalp atım hızı değişkenliği ve kas içi oksijen doygunluğu üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, yüklenmeler arası dinlenme sürecinde uygulanan kuru ve soğuk protokollerin kalp atım hızı değişkenliği (HRV) ile kas içi oksijen doygunluğu (SmO₂) üzerindeki etkilerini değerlendirerek, tekrarlı yüklenmelerde oluşan fizyolojik yanıtları incelemektir. Gereç ve Yöntem: Yaş ortalaması 19,3 yıl olan, 16 erkek sporcu (boy: 180 ± 7,87 cm; kilo: 78,3 ± 14,6 kg) katılmıştır. Katılımcıların HR, HRV ve SmO₂ değerleri; koşu, dinlenme ve toparlanma süresince kaydedilmiştir. İki koşu protokolü arasında birinde 13 dakika boyunca soğuk su içinde, diğerinde ise oturarak dinlenme uygulanmıştır. Bulgular: Koşular arası karşılaştırmalarda HR ve RR aralığında bazı ölçümlerde anlamlı farklar bulunmuştur. SmO₂ düzeyleri protokollere göre benzer eğilimler göstermiştir. Soğuk dinlenme protokolü sonrasında toplam koşu mesafesi anlamlı düzeyde artarken, kalp atım hızı toparlanma eğrisinde protokoller arasında farklılık gözlenmiştir. SmO₂ değerleri toparlanma süresince kademeli olarak artmış; ancak gruplar ve kas bölgeleri arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Bulgular, kuru-soğuk dinlenmenin tekrarlı egzersiz yüklenmeleri arasında kardiyovasküler yanıtları düzenleyerek performansın artırılmasında etkili olabileceğini göstermektedir. SmO₂ üzerindeki etkiler sınırlı olmakla birlikte, toparlanma sürecinde fizyolojik olarak katkı sağlayabilir.

Objective: This study aimed to investigate the effects of dry and cold recovery protocols applied between repeated exercise bouts on heart rate variability (HRV) and muscle oxygen saturation (SmO₂), in order to assess physiological responses during intermittent loadings. Materials and Methods: Sixteen male athletes with a mean age of 19.3 years (height: 180 ± 7.87 cm; body mass: 78.3 ± 14.6 kg; body fat percentage: 11.8 ± 5.85%) participated in the study. Participants’ heart rate (HR), heart rate variability (HRV), and muscle oxygen saturation (SmO₂) values were recorded during the exercise, rest, and recovery phases. Two running protocols were applied: one involving 13 minutes of cold-water immersion for recovery, and the other involving seated passive recovery. Results: Statistically significant differences were observed in HR and RR intervals between certain conditions. While SmO₂ values showed similar trends across protocols, total running distance was significantly greater following the cold recovery protocol. The heart rate recovery curve differed between the two conditions. Although SmO₂ levels gradually increased during recovery, no statistically significant differences were found between protocols or muscle sites. Conclusion: These findings suggest that dry-cold recovery may positively influence cardiovascular responses such as heart rate, RR interval, and exercise capacity during repeated incremental exercise. Although the effects on SmO₂ are limited, it may contribute physiologically during the recovery process.