Marbes denge-koordinasyon eğitiminin huzurevinde yaşayan yaşlılarda düşme riski, denge ve fiziksel performans üzerindeki etkileri: randomize kontrollü bir çalışma

Abstract

Amaç: Bu tezde, MarBES (Marmara Balance And Education System) kuvvet platformuna dayalı denge testlerinin huzurevinde kalan yaşlı bireylerde düşme riski sınıflamasındaki ayırt ediciliği ile MarBES tabanlı denge eğitiminin etkililiği incelendi. Bu kapsamda bu tezde iki klink çalışma yürütüldü. Gereç ve Yöntem: İlk çalışmada, huzurevinde yaşayan 72 yaşlı birey iki gruba ayrıldı: Düşme öyküsü olanlar (Yüksek Riskli Düşme Grubu, n=36) ve olmayanlar (Düşük Riskli Düşme Grubu, n=36). Denge değerlendirmesi MarBES denge cihazı ile gözler açık/ kapalı, çift/ tek ayak duruşlarında yapıldı, MarBES cihazından elde edilen COP verileri ROC analiziyle değerlendirildi. İkinci çalışmada, 40 yaşlı birey randomize olarak çalışma (n=20) ve kontrol (n=20) gruplarına ayrıldı. Çalışma grubuna 8 hafta boyunca MarBES tabanlı denge koordinasyon eğitimi ve geleneksel denge egzersizleri, kontrol grubuna sadece geleneksel denge egzersizleri uygulandı. Tüm katılımcılar BDÖ, ZKYT, KFPB, FES-I ve MarBES denge testleriyle başlangıç, 8. ve 14. haftalarda değerlendirildi. Bulgular: ROC analizine göre, çift ayak gözler kapalı koşulunda COP ML salınım aralığı düşme riskini ayırt etmede anlamlıydı (AUC=0,712; p<0,001). Sol tek ayak gözler açık pozisyondaki performans skoru ile ZKYT arasında güçlü ilişki bulundu (r=0,722; p<0,001). İkinci çalışmanın tekrarlı ölçüm ANOVA sonuçlarına göre zaman etkisi tüm COP parametrelerinde anlamlıydı (p<0,001); ancak grup ve zaman×grup etkileşimi anlamlı değildi (p>0,05). Her iki grupta 8. haftada iyileşme görülürken, 14. haftada kontrol grubunda belirgin olmak üzere gerileme gözlendi. Sonuç: MarBES denge cihazı COP verileriyle düşme riski sınıflamasında güçlü bir araç olup, MarBES tabanlı denge koordinayon eğitim yaşlı bireylerin denge ve fonksiyonel kapasitesini artırmada etkili olabilir.

Objective: This thesis aimed to determine the classification power of balance tests based on the MarBES (Marmara Balance And Education System) force platform for fall risk in older adults living in nursing homes, and to evaluate the effectiveness of MarBES-based balance training. Materials and Methods: In the first study, 72 older adults were classified into two groups: those with a history of falls in the past 12 months (High Fall Risk Group, n=36) and those without (Low Fall Risk Group, n=36). Balance was assessed using the MarBES device under eyes-open/ closed and double/ single-leg stance conditions. COP data obtained from the MarBES device were evaluated with ROC analysis. In the second study, 40 participants were randomly assigned to either an intervention group (n = 20) or a control group (n = 20). The intervention group received MarBES-based balance-coordination training, in addition to conventional balance exercises, for 8 weeks (3 days/ week, 40 minutes per session), while the control group performed only conventional balance exercises. Assessments (BDT, TUG, SPPB, FES-I, and MarBES balance tests) were performed at baseline, 8, and 14 weeks. Results: ROC analysis revealed that COP ML sway range in the double-leg, eyes-closed condition significantly distinguished fall risk (AUC=0,712; p<0,001). A strong correlation was found between performance score in left single-leg, eyes-open stance, and TUG (r=0,722; p<0,001). Repeated measures ANOVA showed significant time effects for all clinical and COP parameters (p<0,001), but no significant group or interaction effects (p>0,05). Both groups improved by week 8, with some decline by week 14, particularly in the control group. Conclusion: COP parameters obtained via the MarBES platform demonstrated strong discriminatory power in fall risk classification. MarBES-based balance-coordination training may be an effective intervention to enhance balance, physical performance, and fall risk management in older adults.