Cinsiyet ve bağlanma stillerinin utanç, suçluluk ve yalnızlık duygularını yordama gücünün araştırılması

Abstract

Bu araştırmanın amacı, cinsiyet ve bağlanma stillerinin utanç, suçluluk ve yalnızlık duyguları üzerindeki yordayıcı gücünü sınamaktır. Araştırmaya Marmara Üniversitesi’nin farklı bölümlerinde öğrenim gören 360 (183 kız, 177 erkek) üniversite öğrencisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak İlişkiler Anketi, Suçluluk-Utanç Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Yapılan hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda, cinsiyet değişkeninin tek başına sadece utanç duygusunu yordadığı tespit edilmiştir. Bağlanma stillerinin yordayıcılığı incelendiğinde, utanç duygusunun güvenli ve kayıtsız bağlanma ile yordandığı; buna karşın suçluluk duygusu üzerinde sadece kayıtsız bağlanmanın yordayıcı gücünün olduğu bulunmuştur. Ayrıca bulgular tüm bağlanma stillerinin yalnızlık duygusunun oluşmasında belirleyici rol oynadığını göstermektedir.

The purpose of this study is to examine the predictive power of attachment styles and gender on negative social emotions such as shame, guilt, and loneliness. The sample consists of 360 (183 female, 177 male) students attending to diff erent departments of Marmara University. The Relationships Questionnaire, Guilt-Shame Scale, and UCLA Loneliness Scale were used as instruments. Results obtained from hierarchical regression analysis showed that gender has a predictive power on shame, solely. When the predictivity of attachment styles on negative social emotions was examined, the results revealed that shame was predicted by secure and dismissing attachment style, whereas guilt was predicted by only dismissing attachment. Furthermore, all attachment styles played a determining role on loneliness.