Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın romanlarında batıl inançlar

Abstract

Bu çalışmanın amacı Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın romanlarındaki bâtıl inançları tespit etmek, seçtiğimiz romanları incelemek ve yazarın bâtıl inançlara bakış açısını göstermektir. Çalışmamızda bâtıl inanç kavramını genel olarak tanımladıktan sonra cin inancı, şeytan inancı gibi başlıklar altında bugüne kadar yapılan çalışmalardan farklı olarak bâtıl inançları ayrıntılı bir biçimde açıkladık. Hüseyin Rahmi'nin bâtıl inançlarla ilgili olan romanlarını bu başlıklar altında yansıtma kuramına göre inceledik. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın bâtıl inanç konusunu ele aldığı romanları sır romanları şeklinde nitelendirilebilir. Çünkü bu romanlarda çözülmesi gereken bir sır vardır. Bu sırların çözümlenişi romanların anlatım yapısını oluşturur. Hüseyin Rahmi Gürpınar son dönem yazdığı iki roman (Dirilen İskelet ve Ölüler Yaşıyor mu?) dışında incelediğimiz diğer romanlarda bâtıl inançların anlamsızlığını vurgular ve özellikle kadınların bâtıl inançlarından yararlanan kurnaz ve ahlâksız kişilere dikkati çeker. III

The aim of this study is to fix and examine the superstitious of Hüseyin Rahmi Gürpınar's novels from the writers point of view. We have defined superstitious in its general meanings. Then , we have examined it under some titles like belief of genie and belief of devil. We have determined the place of superstitious in the Hüseyin Rahmi Gürpınar's novels. Through examining the place of the superstitious in Hüseyin Rahmi Gürpınar's novels we have set our arguments in reference to the theory of reflection. We have called these novels secret novels. Because secrets and unraveling of them throughut the novels constitute the narrative structure of them. In general, Hüseyin Rahmi Gürpınar emphasizes absurdity of the superstitious depicting it as an instrument on the hands of sly and immoral people who exploit the women. However, two of his novels Dirilen İskelet and Ölüler Yaşıyor mu? are exceptional. In both novels, the superstitious appear to be fantastic theme, rather than absurdity.