Toplumsal iletişim çatışmalarını derinleştiren bir unsur olarak gündem programları: Tarafsız Bölge programı incelemesi

Abstract

İletişim, bilimsel bir alan olarak son yüzyıl içerisinde ortaya çıksa da insanlık tarihi kadar eski bir kavramdır. Bilgilerin, duyguların, anlamların paylaşımı olarak iletişim insan hayatının merkezinde yer almaktadır. İnsanlar arasında uyum ve dengenin sağlanması doğru medyatik mekanizmalarla aracılanmış olan iletişimle mümkündür. İletişim her zaman sözlü ya da sözsüz iletişim gibi aracı mekanizmalara ihtiyaç duymaktadır. Etkili iletişim doğru medyatik mekanizmalarla amaçsal, niyetsel uylaşım ve uzlaşımların sağlanması anlamına gelmektedir. Ancak bireylerin kurdukları iletişimde her zaman uzlaşım sağlanamamaktır. Bu çalışmanın sorunsalını, kişilerarası iletişimde sağlanamayan mutabakatın neticesinde yaşanan iletişim çatışmaları oluşturmaktadır. Çatışma; bireyler ve gruplar arasında ortaya çıkan anlaşmazlıklar, fikir ayrılıkları ve çıkar çatışmalarını ifade etmektedir. Çatışma sebepleri iletişimi önceleyen etkileşim sürecinde başlamaktadır ve iletişim süreci boyunca devam edebilmektedir. Kişiler çatışma yaşadıkları konularda doğru ve etkili iletişim yollarına başvurmazlarsa, çatışmaların derinleşmesi ile karşılaşmaktadırlar. Bu bağlamda, kitle iletişim araçlarının toplumsal alanda çatışmaları derinleştiren bir unsur olarak yer alması bu çalışmanın hipotezini oluşturmaktadır. Takip edilen gündeme dair programlarda sıklıkla şahit olunan tartışmalar, toplumsal alana sirayet etmekte ve bireylerin gündelik iletişim pratiklerine etki ederek, iletişim çatışmalarının derinleşmesine sebep olmaktadır. Bu çalışmanın evrenini televizyonlarda sunulan gündem programları oluşturmaktadır. Çalışmanın evrenini Tarafsız Bölge programı teşkil etmektedir. Çalışma, betimsel analiz yöntemiyle incelenecektir. Çalışma sonucunda, programlarda gerçekleştirilen karşılıklı diyaloglarda; birbirlerini dinlememe, sakin ve soğukkanlı duruşu terk etme, suçlama, sözel ve bedensel saldırılar, negatif ve yıkıcı eleştirilerin gerçekleştirildiği görülmektedir.Although communication emerged as a scientific field in the last century, it is a concept as old as human history. Communication, as the sharing of information, emotions and meanings, is at the center of human life. Achieving harmony and balance between people is possible through communication mediated by correct media mechanisms. Communication always requires intermediary mechanisms such as verbal or non-verbal communication. Effective communication means ensuring purposeful and intentional agreements and compromises with the right media mechanisms. However, it is not always possible to reach a consensus in the communication between individuals. The problem of this study is the communication conflicts that occur as a result of the consensus that cannot be achieved in interpersonal communication. Conflict; It refers to disagreements, disagreements and conflicts of interest that arise between individuals and groups. Causes of conflict begin during the interaction process that precedes communication and can continue throughout the communication process. If people do not resort to correct and effective means of communication on issues in which they have conflicts, they face deepening conflicts. In this context, the fact that mass media are an element that deepens conflicts in the social sphere constitutes the hypothesis of this study. Discussions, which are frequently witnessed in programs related to the agenda followed, spread to the social sphere and affect the daily communication practices of individuals, causing communication conflicts to deepen. The universe of this study consists of the agenda programs presented on television. The population of the study consists of the Neutral Zone program. The study will be examined using the descriptive analysis method. As a result of the study, in the mutual dialogues held in the programs; It is seen that they do not listen to each other, abandon the calm and cool stance, blame, verbal and physical attacks, and negative and destructive criticism.