Sakarya il merkezindeki sağlık ocaklarında aşı yapan personelin soğuk zincir konusunda bilgi ve davranışlarının araştırılması

Abstract

Bağışıklamada soğuk zincire uyum ve bilgi durumunun incelendiği bu çalışma, kesitsel bir araştırma olup 22 Aralık 2004 – 20 Ocak 2005 tarihleri arasında Sakarya ilinde yürütülmüştür. Araştırma grubunu oluşturan 242 kişinin % 35,1’i erkek, % 64,9’u ise kadındır. 242 sağlık personelinin % 35,1’i sağlık memuru, % 42,2’si ebe, % 22,7’si hemşiredir. Mezun olunan okul dağılımında; lisans mezunu olanlar % 20,7, ön lisans mezunu olanlar % 29,3, lise mezunu olanlar ise % 50’dir. Meslekte geçen süre açısından dağılım incelendiğinde; 0-4 yıl olanlar % 29,3, 5-9 yıldır çalışan % 32,2, 10-14 yıldır çalışanlar % 22,3, 15 ve üzeri yıl çalışanlar ise % 16,1’dir. Soğuk zincir tanımı ile ilgili bilgi dağılımına bakıldığında katılanların % 53,7’si doğru, %22,3’ü yanlış ve % 24’ü eksik tanımlamada bulunmuştur. Soğuk zincirin aksamaması için araştırmaya katılan sağlık personelinin önerileri; soğuk zincir eğitiminin düzenli ve rutin olması gerektiğini düşünenler % 28,9; buzdolabının değiştirilmesi gerektiğini düşünenler % 24,4; ekipman eksikliğinin giderilmesi gerektiğini düşünenler % 18,6; TEK tarafından elektrik kesintisinin engellenmesi gerektiği veya jeneratör bulundurulmasını isteyenler % 16,1; diğer önerilerde bulunanlar ise % 12’dir. Sonuçlarımız diğer yapılan çalışmalarla karşılaştırıldığında onlardan daha iyi gibi görünse de, Türkiye’de eğitim seviyesinin yüksek olduğu bu bölgede sonuçların bu şekilde çıkması oldukça düşündürücüdür. Bu durumu düzeltmek ve daha iyi seviyelere getirmek için tüm konularda olduğu gibi bu konuda da sürekli eğitime önem verilmelidir. Gerek sağlık ocağı sorumlu hekimleri gerekse, il sağlık müdürlüğü yetkililerince sürekli eğitimin yanı sıra sürekli denetimin de önemi ve gerekliliği unutulmamalıdır. This study, in which accordance to cold chain in immunization and knowledge condition is analyzed, is a sectional research and executed in Sakarya town between the dates of 22 December 2004 – 20 January 2005. 242 health workers participated the study. 35,1 % of them were men and 64,9% were women. Among the participants 31,5% were health officier, 42,2 % were midwife and 22,7% were nurse. The educational status of the participants was as follows: licence graduated 20,7%, two-year degree graduated 29,3 % and high school 50%. 29.3 % of them were working for less than five years, while 32.2% for 5-9 years, 22.3% for 10-14 years and 16.1% for more than 15 years. Only 53,7% of participants had correctly defined the cold chain. More than one fifth(22,3%) didn’t knew the definition of cold chain.The definition of the rest (24%) was inadequate. 28.9% of the participants suggest that cold chain education should be regular and routine for correct working of the cold chain.24,4% reported that refrigerators need to be changed, 18,6% reported that cold chain equipments should be provided sufficiently, 16,1% reported that electricity cut should be frustrated or a generator should be provided, %12 offered different suggestions. Although our results seem better as compared with other studies, it is also thought provoking because education level of our study group is higher than the other parts of Turkey. Importance must be given to continuous education, like other subjects, to correct this condition and to bring the cold chain to better levels. The importance and necessity of continous inspection mustn’t be forgotten besides the continuous education by either responsible doctors of village clinics or authorities of local health authority.