Publication: Türkiye ve Çin'in Afrika ilişkilerinde yumuşak güç kullanımları
Abstract
Türkiye ve Çin'in Afrika ilişkilerinde yumuşak güç kullanımları Güç kavramı birçok boyutuyla çeşitli çalışmalara konu olmaktadır. Devletler isteklerini diğer devletlere uygulatabilmek için sert güç ve yumuşak güç unsurlarını uygulamayı tercih etmektedirler. Geçmişten günümüze süregelen sert güç kullanımının, devletlere meşruiyet sorunu yaratması ve maliyetinin yüksek olması devletleri yeni güç kaynakları aramaya itmiştir. Günümüz dünyasında hızlı iletişim ve bunun getirdiği birbirine bağlı sistemlerin varlığıyla güç algısındaki değişim, yumuşak güç kullanımını ön plana çıkarmaktadır. Kaynağını devletlerin kültürüne, siyasi değerlerine, fikirlerine dayandıran yumuşak güç kullanımı pek çok ülke tarafından çeşitli vasıtalarla kullanılmaktadır. Bu doğrultuda, bu çalışma Çin’in ve Türkiye’nin Afrika’da uyguladıkları yumuşak güç kullanımlarını incelemeyi amaçlamıştır. Tarih boyunca Afrika kıtası zengin doğal kaynakları, genç nüfusu, büyük pazar potansiyeli ve stratejik konumu itibarıyla dünya siyaseti ve ekonomisi için çok önemli bir aktör olmuş ve küresel ve bölgesel güçlerin ilgi ve alakasını çekmiştir. Yirmi birinci yüzyıla gelindiğinde çok kutuplu bir dünya düzenine doğru hızla ilerlerken, Çin’in Afrika’ya olan ilgisi ve yatırımları artmış ve Bir Kuşak Bir Yol projesi ile kıtada önemli bir aktör olarak ortaya çıkmıştır. Türkiye ise kıta üzerinde tarihsel geçmişi, kültürel birikimi ve zenginliği ile bölgesel bir etkiye sahiptir. Türkiye bedelsiz, karşılık beklemeden faaliyetlerini sürdürdüğü için kıta halkı gözünde ayrı bir değere sahiptir. Türkiye ve Çin’in Afrika üzerinde faaliyetleri ayrı ayrı incelenirken yumuşak güç kullanımlarına dair karşılaştırmalı analizlerin az olduğu literatür taramasında gözlemlenmiştir. Bu çalışmada Türkiye ve Çin’in Afrika üzerinde yumuşak güç uygulamaları ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Akabinde iki ülkenin girişimlerinin hangi noktalarda paralellik gösterdiği ve hangi noktalarda ayrıldığının değerlendirmesi yapılarak sonuca gidilmiştir.
Türkiye and China’s USE of soft power in their relations with Africa The concept of power has been the subject of various studies across multiple dimensions. States often choose to employ both hard power and soft power elements to influence other states and achieve their objectives. Historically, the use of hard power has frequently led to legitimacy issues and high costs for states, pushing them to seek new sources of influence. Soft power, rooted in a state's culture, political values, and ideas, is utilized by many countries through various means. Accordingly, this study aims to examine China's and Türkiye's applications of soft power in Africa. Throughout history, the African continent has been a crucial actor in global politics and economics due to its rich natural resources, young population, significant market potential, and strategic location, thus attracting the interest of global and regional powers. As the twenty-first century progresses rapidly towards a multipolar world order, China's interest and investments in Africa have increased, and with the Belt and Road Initiative, it has emerged as an important actor on the continent. Türkiye, on the other hand, possesses a regional influence on the continent stemming from its historical past, cultural accumulation, and richness. Türkiye holds a distinct value in the eyes of the continent's people because it carries out its activities without expecting compensation or reciprocity. A literature review indicates that while Türkiye's and China's individual activities in Africa have been examined, there is very little comparative analysis of their soft power usage. In this study, the soft power applications of Türkiye and China in Africa are evaluated separately. Subsequently, a concluding assessment is made, highlighting where the two countries converge and diverge in their approaches.
Türkiye and China’s USE of soft power in their relations with Africa The concept of power has been the subject of various studies across multiple dimensions. States often choose to employ both hard power and soft power elements to influence other states and achieve their objectives. Historically, the use of hard power has frequently led to legitimacy issues and high costs for states, pushing them to seek new sources of influence. Soft power, rooted in a state's culture, political values, and ideas, is utilized by many countries through various means. Accordingly, this study aims to examine China's and Türkiye's applications of soft power in Africa. Throughout history, the African continent has been a crucial actor in global politics and economics due to its rich natural resources, young population, significant market potential, and strategic location, thus attracting the interest of global and regional powers. As the twenty-first century progresses rapidly towards a multipolar world order, China's interest and investments in Africa have increased, and with the Belt and Road Initiative, it has emerged as an important actor on the continent. Türkiye, on the other hand, possesses a regional influence on the continent stemming from its historical past, cultural accumulation, and richness. Türkiye holds a distinct value in the eyes of the continent's people because it carries out its activities without expecting compensation or reciprocity. A literature review indicates that while Türkiye's and China's individual activities in Africa have been examined, there is very little comparative analysis of their soft power usage. In this study, the soft power applications of Türkiye and China in Africa are evaluated separately. Subsequently, a concluding assessment is made, highlighting where the two countries converge and diverge in their approaches.