Az Gelişmiş Ülkelerde Kalkınmanın Finansmanı

Abstract

Kalkınma kavramı İkinci Dünya Savaşı sonrasında yaygın olarak kullanılmaya başlandı. 1945 sonrasında siyasal bağımsızlığa kavuşan üçüncü dünya ülkeleri, kalkınıp Batının zenginliğine ulaşabilecekleri umudunu taşımaya başladılar. 1950 ve 1960'lı yıllar bu yönde politikaların arandığı, teorilerin geliştirildiği bir dönem oldu. 1970'lerin ortasından başlayarak, genişleme döneminin son bulması, bu ortamda kalkınama, planlama vb. gibi kavramların yerini şok tedavisi, yapısal uyum, dışa açılma, vb. kavramların almasına sebep oldu. Ekonomiye devlet müdahalesi sorgulanmaya başlandı. 1975 den sonra özellikle '1980'lere gelindiğinde, kalkınma stratejilerinin ve uygulanan politikaların beklenen sonuçları doğurmadığı anlaşıldı.' Bu çalışmada azgelişmiş ülke olarak adlandırılan ülkelerin kalkınma çabalarında süreç içinde kullandıkları kaynaklar üzerinde duruldu. Ayrıca, kullanılan kaynakların yanında 'kalkınma sürecinde' önemli olan kavramlardan da bahsedildi. Farklı doktrinlerin sundukları çözüm yolları değil, çoğu az gelişmiş ülke tarafından benimsenmiş olan, kamu müdahalesinin olduğu ama kapitalizmle bağdaşabilecek yöntem çerçevesinde değerlendirilmeye çalışıldı. kalkınama ve azgelişmişlik kavramları üzerine yazılanlardan oluşuyor. Kavramların tanımları, kalkınmanın neden hedef haline geldiği, ülkelerin neden kendi kendine kalkınamadığı, kalkınma disiplini bakış açısından verilmeye çalışıldı. İkinci bölümde, kalkınmada plan ve politika kavramlarının tanımları yapılıp amaç ve araçları anlatılıyor. Üçüncü bölüm, kalkınmanın kaynaklarından bahsediyor. İç ve dış kaynaklardan, gerekliliğinden. Ayrıca geçen süreçte, nasıl kullanıldıklarında nasıl sonuçlar doğurduğu da verilmeye çalışıldı. Son bölümde sonuç yerine daha çok günümüzde hayli yaygınlaşan eleştirel yaklaşımlardan bahsedildi.