Konvansiyonel EMG çalışmalarında nöropati saptanamayan erken dönem diyabet hastalarında F yanıtı parametrelerine dayanarak nöropati varlığının araştırılması

Abstract

KONVANSİYONEL EMG ÇALIŞMALARINDA NÖROPATİ SAPTANAMAYAN ERKEN DÖNEM DİYABET HASTALARINDA F YANITI PARAMETRELERİNE DAYANARAK NÖROPATİ VARLIĞININ ARAŞTIRILMASI Amaç: Bu çalışma, duyusal belirti ve bulguları olup konvansiyonel elektrofizyolojik incelemeleri normal sınırlar içinde değerlendirilen diyabetik hastalarda F yanıtı parametrelerinin (minimum – maksimum - ortalama F latansları, F yanıtı süresi, persistans, kronodispersiyon, F süresi ortalaması / M yanıtı süresi oranı) erken dönemde tanısal değerlerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya diyabet tanısı almış, parestetik yakınmaları olmasına rağmen konvansiyonel EMG bulguları kontrol grubunun normatif veri limitleri dışında olmayan 30 adet olgu (yaş ortalaması 52,59 ± 6,94 yıl, kadın/ erkek oranı:16/ 14) ve 32 sağlıklı birey (yaş ortalaması 48,84 ± 7, 35 yıl, kadın / erkek oranı 16/ 16) alınmıştır. Boy uzunluğunun F yanıtlarına olan etkisini ortadan kaldırmak amacıyla minimum, maksimum ve ortalama F latans değerleri boy uzunluğuna bölünerek (F min/ Boy, F max/ Boy, F ort/ Boy) standardize edilmiştir. Sonuçlar: Hasta ve kontrol grupları arasında çalışılan motor sinirlerin F min, F maks, F ort değerleri istatistiksel açıdan bir fark göstermedi (p>0.05). Hasta grubunda F yanıtının çalışıldığı her üç sinirin F süresi ortalamaları (F süresi), alt ekstremitelerde daha belirgin olmak üzere kontrol grubuna göre oldukça anlamlı derecede uzamıştı (sol ulnar sinir için p: 0.052; sol tibial sinir için p: 0.000; sağ tibial sinir için p: 0.000). F yanıtı sürelerinin ortalamaları, değerlendirilen sinirin M yanıtı süresine bölündüğünde elde edilen oran (F süresi / M süresi) hesaplandığında ise çok yüksek duyarlılıkta bir parametre elde edilmiş oldu (her üç sinir için de p< 0,000). Tartışma: F dalgası süresinin M yanıtı süresine bölünmesinden sonra elde edilen yeni parametre konvansiyonel yöntemlerle tanı konulamayan semptomatik diyabet hastalarında nöropati tanısı koymada yüksek özgüllük gösteren bir parametredir. Anahtar sözcükler: F dalgası, F dalga süresi, geç yanıtlar, diyabetik nöropati

INVESTIGATION OF NEUROPATHY ON THE BASIS OF F-WAVE PARAMETERS AMONG EARLY PHASE DIABETICS WITHIN NORMAL RANGES OF CONVENTIONAL ELECTRONEUROGRAPHY Aim: This investigation was held to investigate the diagnostic value of F wave parameters (minimum, maximum and mean F latencies, F wave duration, persistence, chronodispersion, mean of F duration / M duration) in diabetic patients with conventional EMG findings in normal ranges. Materials and Methods: 30 patients (mean age 52, 59 ± 6, 94 years, female/ male ratio:16/ 14) and 32 healthy controls ( mean age 48,84 ± 7, 35 years, female / male ratio: 16/ 16 )were recruited. Minimum, maximum and mean F waves were standardized by dividing the the values to height of the subjects in order to overwhelm the influence on these parameters. Results: Minimum, maximum and mean F wave latencies had no statistical difference among patient and control groups (p< 0, 05). Mean duration values of F waves for each nerve were significantly elongated especially at lower extremities (left ulnar nerve p: 0, 05, left tibial nerve p: 0.000 and right tibial nerve p: 0.000). Dividing the mean value of F durations by M response duration yielded a very significant parameter (p<0.000 for all nerves). Discussion: The new parameter obtained after dividing the mean of F waves’ durations to M wave duration is a very specific parameter for diagnosing neuropathy in patients with normal conventional EMG findings.