Ebheri’nin Hidayetü’l-Hikme’si ve Osmanlı Türk düşüncesindeki yeri

Abstract

Ebherî'nin Hidayetü'l-Hikme'si ve Osmanlı-Türk Düşüncesindeki Yeri adlı tezimiz bir giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde Ebherî olarak meşhur olan Esirüddin Mufaddal b. Ömer'in hayatı, eserleri, hocaları, talebeleri ve ilmi şahsiyeti hakkında bilgi verdik. Birinci bölümde Hidayetü'l-Hikme'nin mantık, fizik ve metafizik'ten oluşan bölümlerini tanıtıp, eserin Osmanlı düşüncesindeki yerini değerlendirdik. İkinci bölümde eserin Türkçe tercümesine yer verdik. Üçüncü bölümde ise eserin yaptığımız tahkikini sunduk. Sonuçta ise eserin İbn Sina geleneğine uygun olarak bütün felsefi konuları kapsamasının yanında, Osmanlı medreselerinde okutulan önemli bir ders kitabı olduğunu vurguladık.

Our thesis named Abharî's Hidayat al-Hikma and its Position in Ottoman-Turkish Thought has an introduction, three chapters and conclusion. In introduction we give an information on the life of Athiruddin Mufaddal b. Omar known as Abharî, his works, his teachers, his students and his academic background. In first chapter after analysing chapters of Hidayat al-Hikma consisting of three major chapters; logic, physics and metaphysics, we aveluate its position in Ottoman thought. In second chapter the Turkish translation of Hidayat al-Hikma was taken place. In third chapter we present an edition of text of Hidayat al-Hikma. Our conclusion is that this book in addition to that it includes all subjects of philosophy in accordance with Avicenna tradition, is very important textbook in Ottoman Madrasah.