Türk vergi hukukunda kişisel verilerin korunması

Abstract

Uluslararası alanda ve Avrupa Konseyi düzleminde uzun yıllardan beri kişiselverilerin korunmasına ilişkin hukuki düzenlemeler yürürlüktedir. Türkiye’de,Anayasa’nın 20. maddesi ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nunyürürlüğe girmesi ile konu hakkında farkındalığın artmasına karşın uygulamada, özelliklede söz konusu Kanun’un kısmi ve tam istisna maddeleri bakımından vergi mükellefleriaçısından olası belirsizlikler söz konusudur. Mükellefler ve diğer ilgililer hakkındavergilendirme amacıyla toplanan bütün bilgi ve veriler de “kişisel veri” kapsamındaolduğundan, vergi mükellefini Anayasa’da yer alan temel hak ve özgürlüklerin dışındatutamayız. 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun 28. maddesi uyarıncakısmi istisna kapsamında kalan, vergi ile ilgili kişisel veri işlemenin de orantılı olmasıgerekmektedir. Her somut olayda amaç ve araç arasında bir ölçüsüzlük olup olmadığınıincelemek gerekecektir; her ölçüsüzlük hakkın ihlaline neden olacaktır. AnayasaMahkemesi’nin ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kişisel verilerin korunması vevergi hukuku ile ilgili kararlarını incelediğimizde, her ne kadar idareye belli bir takdirmarjı tanınmış olsa da kişisel verilerin işlenmesinde amaç ile araç arasında ölçülülükilişkisi her somut olayda aranmaktadır.

For many years, the protection of personal data has been in force in theinternational arena and at the level of the Council of Europe. In Turkey, with theenactment of Article 20 of the Constitution and Law No. 6698 on the Protection ofPersonal Data, awareness about the issue has increased, as well as possible uncertaintiesregarding the taxpayers, especially in terms of partial and full exception articles of thesaid Law. As a result, we cannot exclude taxpayers from the fundamental rights andfreedoms in the Constitution, as all information and data collected for tax intelligencepurposes regarding taxpayers and other interested parties are also covered by personaldata. Pursuant to article 28 of the Law No. 6698, it should be proportional to the taxrelated personal data processing business, which is covered by the partial exception. Ineach concrete case, it will be necessary to examine whether there is an inconsistencybetween purpose and tool; any inconsistency will cause a violation of the right. When weexamine the judgments of the Constitutional Court Decisions and ECtHR regarding taxlaw and personal data, although a certain margin of appreciation has been given to theadministration, the relationship between proportionality and purpose is sought in everyconcrete case.