Açık Kalp Cerrahisi Sonrası Deliryum Sıklığı ve Deksmedetomidin'in Etkinliği

Abstract

Amaç: Deliryum açık kalp cerrahisi sonrası en çok rastlanan nörolojik komplikasyonlardan biridir. Çalışmalarda deliryumu belirleme aracı ve tanı kriterlerinin değişik olması gibi nedenlerle farklı prevalans sonuçları bildirilmiştir. Çalışmamızda açık kalp cerrahisi geçiren hastalarda deliryum sıklığını, hangi predispozan faktörlerle ilişkili olduğunu ve tedavide deksmedetomidin etkinliğini araştırmak istedik.Gereç ve Yöntem: Eğitim Planlama Kurulu izniyle 2013 yılı ilk 7 ayda açık kalp cerrahisi yapılan 1195 hastadan deliryum tanısı konulan 30 hasta prospektif olarak çalışma grubu, 1165 hasta kontrol grubu olarak seçildi. Deliryum tanısı için Konfüzyonun Değerlendirme Ölçeği (YBÜ-KDÖ) Türkçe olarak uygulandı ve tedavi amacıyla dexmedetomidin başlandı. Hastaların özellikleri, operasyon süresi, kullanılan kan ve sıvı miktarı, inotrop destek varlığı, ekstübasyon,yoğun bakım ve hastanede kalış süresi kaydedildi. İstatistik: Normal dağılımın incelenmesinde Kolmogorov - Smirnov; niteliksel verilerin karşılaştırılmasında Pearson ki-kare testi ve Fisher Exact test kullanıldı. Niceliksel verilerde Mann Whitney U test kullanıldı. Bulgular: Deksmedetomidin sonrası hastaların %80'inde semptomlarda gerileme gözlendi. Deliryum için yaş, yüksek doz inotrop kullanımı, uzun operasyon ve kross klemp süresi, kullanılan kan ve sıvı miktarı predispozan faktörlerdi. Grup D'nin yoğun bakım ve hastanede kalış süresi daha uzundu.(7,5±8 > 2,9±1 yb günü, 14,7±9 >9,6±3 hastane günü).Sonuç: Çalışmamızda, açık kalp cerrahisi sonrası deliryum sıklığı %2,5, hipertansiyon, ameliyat ve kros klemp süresinin uzun olması, fazla kan kullanımı anlamlı risk faktörü olarak bulundu (p<0.05). YBÜ-KDÖ'nün günlük izlem formlarına eklenmesi, deliryumun erken tanısı ve uygun tedavisinin yapılabilmesini sağlayabilir kanısındayız. Deliryum tedavisinde deksmedetomidinin uygun ve yararlı bir seçenek olarak görünmektedir.

Objective: Delirium is the most common neurological complication encountered after heart surgery. Studies have reported different prevalence results due to factors as varying detection tools, and diagnostic criteria. In our study we wanted to investigate the prevalence of delirium, predisposing factors and the effect of dexmedetomidine on therapy.Material and Methods: After the approval,of the Educational Planning Committee 30 patients who were diagnosed with delirium were selected as the study group and 1165 patients as the control, group. Turkish version of The Confusion Assessment Scale (CAM-ICU) was used tostablish diagnosis of delirium and dexmedetomidine therapy was started. Patients' demographic characteristics, length of surgery, the amount of blood and fluid, used,presence of inotropic support, extubation, length of stay in ICU and hospital were recorded. Statistics: Kolmogorov-Smirnov test was used for normal distribution, Pearson chi-square test and Fisher's exact test were used for qualitative datas. Mann- Whitney U test was used for the assessment of quantitave parameters.Results: In our study, after dexmetodomine, symptomatic regression was observed in 80% of the patients. Age, use of notropic drugs, duration of surgey and cross-clamp time, the amount of blood, and fluid used, were predisposing factors.The ICU and hospital stays were longer in Group D (7.5&plusmn;8 &gt;2,9&plusmn;1 days ICU, 14,7&plusmn;9 &gt;9,6&plusmn;3 HLOS).Conclusion: We found the frequency of delirium as 2.5 percent.Hypertension, duration of surgery and cross-clamp, excess amounts of blood products used were found as risk factors (p&lt;0.05). We think that; addition of CAM-ICU to routine daily follow-up forms may provide early diagnosis and appropriate treatment of delirium. Dexmedotomidine appears to be a convenient and useful choice for therapy of delirium.