Covid-19 salgınında örgütlerde kriz yönetimi : ev esaslı tele çalışanlar üzerine nitel bir araştırma =Crisis management in the covıd-19 outbreak : a qualitative study on teleworkers

Abstract

Yakın zamanda meydana gelen ve etkilerinin henüz atlatılamadığı; sosyal yaşamdan ekonomiye kadar mikro ve makro boyutta önemli etkileri olan Covid-19 salgınıyla, insanlar yeni durumlara adapte olabilme çabası içine girmişlerdir. Bu yeni durum bireysel boyutta insanların hayatlarına değişiklikler ve düzenlemeler getirirken aynı zamanda çalışma hayatında da birtakım yeni uygulamalarla karşı karşıya kalmalarına neden olmuştur. Kimi örgütlerde, çalışma faaliyetleri durma noktasına gelirken ve işten çıkarmalar artarken kimi örgütler ise kendilerine daha verimli yollar bulmaya çalışmışlardır. Özellikle de bu dönemde pek çok örgüt, alternatif bir çalışma şekli olarak ev esaslı tele çalışma modeline geçerek işlerini yürütmüştür ve çalışanlarının da salgın karşısında riskli ortamlarda yer almalarını engellemeye çalışmıştır. İş hayatını, ofis ortamında yani ev ve iş hayatı arasında mekânsal bir sınır koyarak yürütmeye alışkın, belirli çalışma saatleri olan çalışanlar yeni bir çalışma şekline geçiş yapmak zorunda kalmışlardır. Karantina dönemlerinde dahi çalışmalarına devam eden, online uygulamalar aracılığıyla toplantılara katılan, yine bu uygulamalar aracılığıyla astları ve üstleriyle iletişim kurarak karşılaştığı problemlerin üstesinden gelmeye çalışan çalışanlar, bu sürecin kimi zaman avantajlı kimi zaman da dezavantajlı yönlerini görme imkanı bulmuşlardır. Bu noktada da yapılacak nitel araştırma yöntemiyle örgütteki kriz yönetimi yaklaşımının çalışanlar üzerindeki etkilerini, kriz yönetimine ilişkin algılarını, artık karşılaşılması muhtemel görünen benzer salgın durumlarında kriz yönetimiyle ilgili olarak beklentilerinin ne olduğunu ev esaslı tele çalışma bağlamında ortaya koymak hedeflenmiştir. Bu amaçla, Türkiye’deki finansal kurumlar ve holding dışındaki tüm şirketlerin net satışına göre en büyük 500 şirketinin listelendiği Fortune 500 Türkiye listesinde yer alan, Marmara Bölgesi’nde faaliyet gösteren, özel enerji şirketlerinde çalışan 17 beyaz yakalı çalışan ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde ise betimsel analiz kullanılmıştır. Salgın hastalığın neden olduğu ve tüm dünyayı etkisi altına alan bu krizde, örgütlerin kriz durumuna ne kadar hazırlıklı olduklarına, kriz yönetimi konusunda nasıl bir yol izlediklerine, özellikle de bu dönemde uyguladıkları ev esaslı tele çalışma modeline ve çalışanları üzerinde nasıl bir etki bıraktıklarına bu araştırma ile ışık tutulacağı öngörülmektedir.

With the Covid-19 epidemic, which has recently occurred and its effects have not yet been overcome, and which has significant micro and macro effects from social life to the economy, people have tried to adapt to new situations. While bringing changes and regulations to their lives on an individual level, they also faced with some new practices in their working life. In some companies, while their work activities came to a halt or layoffs increased, others tried to find more efficient ways for themselves. Especially during this period, many companies carried out their business by switching to home-based telework as an alternative way of working and tried to prevent their employees from taking part in risky environments in the face of the epidemic. Employees who are used to continuing their business life in the office environment, that is, by placing a spatial boundary between home and work life, have switched to a new way of working. Employees who continue to work even during quarantine periods, participate in meetings through online applications, and try to overcome the problems they encounter by communicating with their subordinates and superiors through these applications have had the opportunity to see the advantageous and sometimes disadvantageous aspects of this process. At this point, with the qualitative research method, it is aimed to reveal the effects of the crisis management approach in the organization on employees, their perceptions about crisis management and their expectations regarding crisis management in similar epidemic situations in the context of home- based telework. For this purpose, interviews were conducted with 17 white-collar employees working in private energy companies operating in the Marmara Region, included in the Fortune 500 Turkey list, which lists the 500 largest companies by net sales of all companies except financial institutions and holdings in Turkey. Descriptive analysis was used in the analysis of the obtained data. From this point of view, it can shed light on how organizations are prepared for a crisis, what kind of a path they follow in crisis management, especially the home-based teleworking model they implemented in this period and what impact they have on their employees.