Psiko-sosyal destek hizmetlerinin kadına şiddetle mücadelenin seyrine etkisi : 2014 ve sonrası dönem

Abstract

Şiddetin kollarından biri olan kadına şiddette de şiddetin psikolojik sebep ve sonuçlarına rastlanmaktadır. Pek çok araştırmada şiddetin psikolojiye etkisinin, uzun dönemli depresyona, ileride şiddet sonucu doğurabilecek bozukluklara yol açtığı gözlemlenmiştir. İstanbul Sözleşmesi’nin 2014’te yürürlüğe konulması ve aynı dönem Türkiye’nin kadına şiddetle mücadeleye yönelik pek çok çalışma başlatmasının ardından mücadelenin bu alandaki kamu politikalarına yansıması da incelenmesi gereken bir alan olmuştur. Psiko-sosyal destek mekanizmalarının, rehberlik hizmetlerinin ne derece etkin olduğu, kadına şiddetle mücadelenin seyrine ne gibi bir ivme kattığı araştırmamızın temel konusudur. Çalışmamız sonucunda psikososyal destek mekanizmalarının son derece önemli olduğu ancak Türkiye’nin kadına şiddetle mücadele çalışmalarının amacı ve ruhuyla örtüşemediği, şiddetle mücadelede düşünülen etkinliği oluşturmadığı sonucuna varılmıştır. Doküman analizi yöntemi kullanılarak destek birimleri açısından bulgular değerlendirmeye çalışılmıştır. Destek hizmetlerinde aksaklık ve eksiklikler olduğu tespit edilmiştir. Destek merkezlerine de şiddetle mücadeleye katkı sağlayacak geliştirici ve yenileyici faaliyetler önerilmiştir.