Leaders and Egyptian foreign policy: systemic, domestic, and individual factors during Nasser and Morsi periods

Abstract

Mısır, 1952’de ve 2011’de olmak üzere iki siyasi devrime şahitlik etmiştir. Devrimleri takiben, Nasır, Mısır’daki monarşik yönetimin çöküşünün, Mursi ise 30 yıllık Mübarek rejiminin düşüşünün ardından iktidara gelmiştir. Otoriter/ gelişmekte olan ülkelerdeki lider merkezli dış politika göz önünde tutulduğunda, farklı gündemlere sahip iki liderin de Mısır’ın mevcut dış politikasını büyük oranda değiştirmesi beklenmiştir. Nasır beklentileri karşılasa da, Mursi Mısır dış politikasında köklü değişiklikler yapma noktasında başarısız olmuştur. Bu çalışma ilk olarak liderlerin dış siyasetteki etkisini ve nüfuzunu etkileyen bireysel, yerel ve sistemsel seviyedeki etkenleri sunmayı, ardından bu etkenlerin Nasır ve Mursi’nin Mısır dış politikasına olan etkilerini nasıl farklılaştırdığını açıklamayı hedeflemektedir.

Egypt has witnessed two political revolutions in 1952 and 2011. Following the revolutions, while Nasser came to power after the overthrow of the Egyptian monarchy, Morsi took the lead after the fall of the Mubarak’s 30-year rule in Egypt. Given leader- centric foreign policies in authoritarian/ developing countries, both leaders with diverged agendas were expected to change Egypt’s existing foreign policy to a great extent. Nasser satisfied this expectation, whereas Morsi failed to make radical foreign policy changes in Egypt. This study aims firstly to present factors at individual, domestic, and systemic levels that play substantial roles in whether leaders become effective and influential in foreign policy and then tries to show how these factors paved the way for the difference between the impacts of Nasser and Morsi on Egypt’s foreign policy.