European Union’s crisis management capabilities: problems and prospects

Abstract

Bu yüksek lisans çalışmasının amacı, Avrupa Birliği’nin (AB) kriz yönetimi yeteneklerini, bu alandaki sorunlar ve olasılıklara atıfta bulunarak analiz etmektir. Çalışmanın temel argümanı, Avrupa Birliği’nin kriz yönetimi operasyonlarını gerçekleştirmek için önemli araçlara ve yeteneklere sahip olduğudur. Bunun yanısıra, Avrupa Birliği önemli bir küresel güç olma yolunda gerekli olan potansiyele ve iradeye de sahiptir. Çalışma temel argümanını desteklemek için örnek olaylardaki, özellikle Avrupa Birliği’nin Balkanlarda gerçekleştirdiği kriz yönetimi operasyonlarındaki, AB’nin askeri ve sivil kriz yönetimi yeteneklerini inceleyerek bütünlükçü bir çerçeve ve mukayeseli bir tahlil oluşturmaya çabalamaktadır. netiminin farklı görünüşlerini değerlendirerek, tezin teorik çerçevesini çizmektedir. İkinci bölümde, Avrupa’da Soğuk Savaş sonrasında kriz yönetiminin gelişimi açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde, AB’nin kriz yönetimi araçları ve yetenekleri incelenmektedir. Dördüncü bölümde, AB’nin Bosna ve Hersek ile Eski Yugoslav Makedonya Cumhuriyeti’nde gerçekleştirdiği kriz yönetimi operasyonları, bu tezin ana argümanını desteklemek üzere incelenmektedir. Avrupa Birliği’nin bir kriz yönetimi sistemi geliştirme yolundaki sorunları ve bu sorunlarla başa çıkabilmek için önerilen yollar beşinci bölümde tartşılmaktadır. Çalışma, AB’nin, eksiklerine rağmen, kısa sayılabilecek bir sürede kriz yönetimi alanında önemli bir aktör olarak ortaya çıktığı sonucuna varmaktadır. AB misyonları, Birliğin kriz yönetimi operasyonlarını yürütebilecek yeteneğe sahip olduğunu göstermiş ve gerçekçi beklentiler ile AB bayrağı altında askeri ve sivil kuvvetlerin konuşlandırılmasını sağlayacak olası senaryoların geliştirilmesini mümkün kılmıştır

This study aims at analyzing the capabilities of European Union’s crisis management, with particular reference to its problems and prospects. The main argument of the study is that the European Union (EU) has considerable means and capabilities to conduct crisis management operations, and it also has the potential and the will to become an important global actor. In order to support the main argument of this study, the study seeks to build a comprehensive framework and a comparative analysis by examining European Union’s military and civilian crisis management capabilities in test cases, particularly in European Union’s crisis management operations conducted in the Balkans region. The first chapter sets the theoretical framework of this study; evaluating the different aspects of crisis management. In the second chapter, the evolution of crisis management in the post-Cold War era in Europe is explained. In third chapter, the capabilities and instruments of the European Union’s crisis management are examined. In the fourth chapter, European Union’s crisis management operations in Bosnia and Herzegovina and in Former Yugoslav Republic of Macedonia are scrutinized to evaluate the European Union’s crisis management capability, in an effort to support the main argument of the study. The problems of the EU in developing a crisis management system and suggesting ways to deal with them are discussed in the fifth chapter. The study reaches the conclusion that despite its shortcomings the EU has successfully emerged as an important actor in the field of crisis management in a quite short time. The EU-led missions show the Union’s ability to conduct crisis management operations and make the case for developing realistic expectations and potential scenarios for the deployment of military and civilian forces under the EU flag.