Teknoloji, iletişim ve insanlık 2.0

Abstract

Son yüzyılda iletişim kavramı teknolojinin gelişimine paralel biçimde daha çok iletişim teknolojileri parantezinde anlaşılmıştır. Bu bakımdan iletişimin insan ve toplum ilişkilerinde çok daha geniş bir anlam ekosistemi oluşturduğu göz ardı edilmiştir. Buna karşılık iletişim kavramı, iletişim teknolojilerinin gelişimi, yeniliği ve kapasitesinin büyüklüğüne indirgenmiştir. Özellikle yeni medya teknolojilerinin gelişimi ile birlikte iletişim kavramı güçlü bir şekilde bir kez daha teknolojiye paralel biçimde düşünülmüştür. Yeni medya teknolojilerinin birey ölçeğinde, kişiler arası iletişimde ve toplumsal ilişkilerde muazzam bir potansiyele sahip olduğu vurgulanmıştır. Bu anlamda yeni medya araçları sağlıklı iletişimin, özgürlüğün, demokrasinin, insan haklarının vb. daha bir çok pozitif olgunun olmazsa olmaz şartı olarak düşünülmüştür. Dünyanın bir çok yerinde yeni medya araçlarına böyle pozitif bir anlam atfedilirken; diğer yandan söz konusu bu yeni teknolojilerin insanın varoluşsal pozisyonunu yerinden sarsan bir süreci beslediği ise dikkatlerden kaçmaktadır. Örneğin Raymond Kurzweil gibi teknoloji felsefesi ile ilgilenen kimi fütüristlerin tahayyül ettiği yapay zeka donanımlı teknolojilerin yakın gelecekte insanın yerini alacağı bir evren tasarımında yeni medya teknolojilerinin nereye tekabül ettiği sorgulanmalıdır. Bu çalışmada Raymand Kurzweil’in çalışmaları esas alınarak, teknolojinin gelişimi, özellikle yeni medya teknolojilerinin gelişimi karşısında insanın varoluşsal durumu tartışılmaktadır. Çalışmada tarih boyunca insanın evren içerisinde iradi bir varlık olarak konumlanışından kopartılarak, günümüzde teknoloji marifatiyle tarihsel bir geri çekilişi yaşadığı iddiası mevcut literatür üzerinden tartışılmaktadır.