Çocuğun din eğitiminde yetişkinlerin rolü: (Türk edebiyatından örnekleriyle)

Abstract

Çocuğun din eğitiminde yetişkinlerin rolünü, Türk edebiyatçılarımızın çocukluk hatıralarının ışığında ele aldığımız bu çalışmamızda, çocukların dinî duygu ve düşüncelerinin gelişimdeki yetişkinlerin etkisini inceledik. Çocuğun dînî duygularının temeli, çocukluk çağında ailede ve aile çevresinde yaşanan dînî tecrübelere dayanmaktadır. Çocuklar dînî hayatlarında yetişkinlerin izlerini taşırlar. Çocukların küçük yaşlarda manevî havayı teneffüs etmeleri, onların dînî ilgilerinin uyanmasına, gelişip pekiştirilmesine yardımcı olur. Edebiyatçılarımız çocukluklarında yaşadıkları dînî tecrübelerini değerli ve kutsal birer hatıra olarak zihinlerinde yaşatmışlardır. Geleneksel aileden çekirdek aileye geçişle birlikte çocuğun sevdiği ve özdeşim kurabileceği aile büyüklerinden uzaklaşılmış, akrabalık ilişkileri zayıflamış çocuklar yetişkinlerin bu anlamdaki eğitiminden mahrum kalmışlardır. Oysa, çocuğun yetişkinlerle, özellikle aile büyükleriyle özdeşleşerek yaşaması bir ihtiyaçtır. In our work that we have considered the role of adults in religious traning of children in the light of childhood experiences-of our Turkish literary men, we examined the role of adults in the development of the religious sentimentality of children. The foundation of religious sentimentality of children is based on the experiences that occur in the family during childhood. İn their religious perception, children resemble their olders. If children are grown up in a spiritual enviroment, then it makes them to be interested in religion and so their riligious sentimentality is hardened. Our literary men kept their religious experiences that they had during childhood as valuable and holy memories in their mind. With the transition from the traditional family to nucleus family, the child becomes a stranger to his olders in the family, and the relations between relatives get weak, so children are left without the training of his adults in the religious area. However, children should with their adults of the family as living together, and it should be considered as a need.