Özne ve öteki: Thomas Hettche’nin tavus kuşu adası adlı romanına postkolonyal bir okuma

Abstract

Thomas Hettche’nin 2014 yılında yayımlanan Tavus Kuşu Adası (“Pfaueninsel”) adlı romanı, 19. yüzyılda geçer ve Marie olarak bilinen, Maria Dorothea Strakon adlı kadın karakterin yaşam öyküsünü anlatır. Çocukluğunda öksüz olan Marie ve ağabeyi Christian, Berlin’in güneybatısında bulunan Tavus Kuşu Adası’na götürülüp kraliyet bakımına verilirler. Her ikisi de kısa boylu, görünürde yalnızca yetiştikleri adanın düzeninde var olabilen “cüceler”dir. Diğer insanlar, Marie ve Christian’a “canavar” gözüyle bakar ve onlarla aslında bir sömürge ilişkisi sürdürürler. Anlatıma böyle bakıldığında, hegemonyanın mikro düzeyine odaklandığı söylenebilir. Özneler arasında zorbaca davranışların nasıl ortaya çıktığını, nasıl geliştiğini ve en sonunda nasıl kurbanlara neden olduğunu resimlendirir. Bu doğrultuda makalede, roman, Homi K. Bhabha’nın postkolonyal kuramı temelinde incelenecek ve hegemonik bir ötekileştirme hikâyesi olarak okunacaktır.s published in 2014, takes place in the 19th century and tells the life story of a female character named Maria Dorothea Strakon, known as Marie. As orphans, Marie and her older brother Christian are taken to Peacock Island, which lies at the southwest of Berlin, and kept in royal care. Both are short in stature or “dwarfs” who seemingly can only exist on the island where they were raised. Other people regard Marie and Christian as “monsters” and have an essentially colonial relationship to them. From this perspective, it can be said that the narrative focuses on the micro level of hegemony. It illustrates how among subjects dominance behaviors emerge, develop, and ultimately lead to victims. Accordingly, in this article, the novel will be analyzed on the basis of Homi K. Bhabha’s postcolonial theory and read as a hegemonic story of othering.