Uluslararası Muhasebe Standardı (UMS) 21'e Eleştirel Bir Yaklaşım

Abstract

UMS 21'e göre çevrim işlemi için şirketler belli kriterler çerçevesinde bağımsız ve bağımlı olmak üzere sıruflandurmaya tabi tutulmuşlardır. Bu sınıflandırmanın sonucunda finansal tabloların raporlama para birimine çevrimi için bağımsız statüdeki şirketler geliştirilmiş kapanış kura yöntemim, bağımlı statüdeki şirketler ise geçişken yöntemi kullanmak zorundadırlar. Ancak, söz konusu kriterler kimi zaman tam bir ayrım yapmakta yetersiz kalmaktadır. Şöyle ki, ayrımda kullanılan kriterlerin bir kısmı yavru şirketin ana şirketten bağımsız bir şirket olduğunu, diğer bir kısmı ise yavru şirketin ana şirkete bağımlı bir şirket olduğunu gösterebilmektedir. Bu gibi durumlarda UMS 21 yöntemin seçim hakkını şirket yönetimlerine bırakmıştır. Bu noktada ise şirket yönetimleri kendi politikalarına uygun olan yöntemi seçme şansını elde etmiş olmaktadırlar. Çalışmada konu örnekler yardımı ele alınmıştır.

In accordance with IAS 21, companies have been subjected to a classification as independent and dependent under certain criteria for the process of translation. Consequent to this classification, for the translation of financial statements to the currency by which reporting will be made, companies that are independent are obliged to use the closing rate method whereas dependent companies the temporary method. However, the criteria in question sometimes do not suffice to make a complete differentiation. That is, some of the criteria used in the differentiation may indicate that the subsidiary company is independent from parent company and others that it is dependent. In such cases, IAS 21 has given the right to choose to the administrations of companies. At this point, however, the administrations of companies have the chance to choose the method suitable for their policies. In the study, the subject lias been dealt with by means of examples.