Süyûtî'nin hadis şerhçiliği

Abstract

Bu çalışmada Süyûtî’nin bazı temel hadis kitaplarına yazdığı ta‘lîkler/ şerhler incelenmiştir. Süyûtî Kütüb-i Sitte, Mâlik’in el-Muvatta’ı, Ahmed b. Hanbel’in elMüsned’indeki bazı hadisler, Ebû Hanife ve Şâfiî’nin Müsnedleri ile Tirmizî’nin Şemâil’i için özet birer şerh yazmıştır. Çalışmanın başında Süyûtî ve Süyûtî’nin yaşadığı dönemdeki ilmi atmosfer ile şerh, hâşiye ve ta‘lîk kavramları hakkında bilgi verilmiştir. İlk bölümde, anılan ta‘lîkler genel hatlarıyla tanıtılmıştır. İkinci bölümde bu eserlerin yazımında Süyûtî’nin takip ettiği düşünülen yöntem tarif edilmiştir. Çalışmanın bu bölümünde ayrıca hadis şerhçiliğinin tarihsel gelişimine temas edilmiş, Süyûtî’nin bu eserlerin yazımında yararlandığı kaynaklar belirtilmiş son olarak da onun kendinden sonraki döneme etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır

In this study, the ta’liqs/ commentaries written by Süyûtî for some basic hadith books were examined. Süyûtî al-Kutub al-Sittah, Malik’s al-Muwatta, some hadiths in Ahmed b. Hanbal’s al-Musnad, Abu Hanifa and Shafii’s Musnads, and Tirmidhi’s Shamail have written a summary commentary. At the beginning of the study, information was given about of Süyûtî and the scholarly atmosphere the period in which Süyûtî lived, and the concepts of commentary, hashiyah and ta’liq. In the first chapter the aforementioned ta’liqs are introduced in general terms. In the second part, the method that Süyûtî is thought to have followed in the writing of these works is described. In addition, in this part of the study, the historical development of hadith commentary has been touched upon, the sources that Süyûtî has used in the writing of these works have been specified, and finally his effect on the next period has been tried to be determined.