İdiyopatik santral erken puberte tedavisinin insülin direncine etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

Özet: Amaç: İdiyopatik santral erken puberte (İSEP) nedeniyle GnRH analoğu ile tedavi edilen olguların tanı anı ve tedavi bitimindeki antropometrik ve laboratuvar özellikleri ve tedavinin insülin direnci üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çocuk Endokrinoloji polikliniğinde Ocak 2020-Ocak 2023 tarihleri arasında İSEP tanısı ile tedavi alan hastalar antropometrik ve laboratuvar verileri ile retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: İSEP tanısı almış 58 kız çocuğun tedavi başlangıç yaşı 8,3±0,5 yıl olarak bulundu. Tedavi bitiminde hastaların VKİ SDS değerinin, tedavi başlangıcına göre anlamlı artış gösterdiği görüldü (p=0,005). Tedavi başlangıcı ve bitiminde bakılan açlık glukoz, açlık insülin ve HOMA-IR değerleri karşılaştırıldığında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Sonuç: İSEP tedavisi bitiminde olguların insülin direnci riskinde artış olmadığı ancak VKİ SDS’lerindeki artış olduğu, bu nedenle de tedavi sürecinde beslenme ve egzersiz açısından yakın takip gerektiği düşünülmüştür.Abstract: Objective: It was aimed to evaluate the anthropometric and laboratory characteristics of patients treated with GnRH analogue due to idiopathic central precocious puberty (ICPP) at the time of diagnosis and at the end of treatment, and the effect of treatment on insulin resistance. Method: Patients who received treatment with the diagnosis of ICPP in the Pediatric Endocrinology outpatient clinic between January 2020 and January 2023 were evaluated with anthropometric and laboratory datas, retrospectively. Results: The age of onset of treatment in 58 girls diagnosed with ICPP was 8.3±0.5 years. At the end of the treatment, the BMI SDS value of the patients showed a significant increase compared to the beginning of the treatment (p=0.005). There was no significant difference in the fasting glucose, fasting insulin and HOMA-IR values measured at the beginning and end of the treatment (p>0.05). Conclusion: There was no increase in the risk of insulin resistance at the end of ICPP treatment, but there was an increase in BMI SDS, therefore it was thought that close follow-up in terms of nutrition and exercise was required during the treatment process.