Goalball sporunun görme engelli çocukların fiziksel uygunluk, postür ve kaygı durumlarına etkilerinin değerlendirilmesi

Abstract

GOALBALL SPORUNUN GÖRME ENGELLİ ÇOCUKLARIN FİZİKSEL UYGUNLUK POSTÜR VE KAYGI DURUMLARINA ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ Adı ve Soyadı:Arş.Gör.Erkan ÇALIŞKAN Danışman adı:Doç.Dr.Aysel PEHLİVAN Kabül tarihi: 15.07.2004 Program:Spor, spor sağlık Beden Eğitimi ve Spor Bu çalışma, değişik görme derecelerine sahip (B1, B2 ve B3), 10 -14 yaş grubu görme engelli kız ve erkek çocukların 12 haftalık goalball sporu ve hareket eğitimi sonunda, fiziksel uygunluk özelliklerini, postür gelişimlerini ve kaygı durumlarını analiz etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya erkeklerde; 12 goalball denek, 14 hareket eğitimi denek ve 16 kontrol grubu, kızlarda ise; 10 goalball denek, 10 hareket eğitimi denek ve 10 kontrol grubu olmak üzere toplam 72 ( 42 erkek ve 30 kız) öğrenci katılmıştır. Fiziksel uygunluk özellikleri olarak; fiziksel özellikler (boy, kilo ve BKİ), beden kompozisyonu, Maks. VO2, esneklik, el kavrama kuvveti, denge, durarak uzun atlama, mekik, dikey sıçrama, anaerobik güç, 20 m. sprint, sağ el işitsel reaksiyon zamanı ve sol el işitsel reaksiyon zamanı ölçüm ve testleri yapılmıştır. Postür analizlerinde New-york belediyesi postür değerlendirme formu kullanılmıştır. Görme engelli çocuklar, lateralden, anteriordan ve posteriordan toplam postür puanları değerlendirilerek; düzgün (90 puan), orta (54 puan) ve bozuk (18 puan) olarak sınıflandırılmıştır. Çalışmamıza katılan görme engelli çocukların kaygı durumlarını değerlendirmek için Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanterinin (Stait-Trait Anxiety İnventory for Children / STAIC) orijinali olan ve Özusta tarafından türkçeye uyarlanarak geçerlik güvenirlik çalışması yapılmış olan (STAI) kaygı ölçüm envanteri kullanılmıştır. Araştırmaya alınan goalball ve hareket eğitimi grubundaki görme engelli kız ve erkek öğrencilere 6 Ekim-26 Aralık 2003 tarihleri arasında toplam on iki hafta, haftada üç gün (pazartesi, çarşamba, cuma) ve günde bir buçuk saat olmak üzere, 36 gün ve 54 saatlik goalball sporu ve hareket eğitimi uygulanmıştır. İstatistiksel analizler için SPSS 12.0 kullanılmıştır. Goalball ve hareket eğitimi gruplarının ön testlerinde ve son testlerinden sonra gruplar arası karşılaştırmalarda Tek Yönlü Varyans Analizi (Anova) ile Tukey HSD testi kullanılmıştır. Goalball, hareket eğitimi ve kontrol gruplarının ön-son test ölçümleri arasında gelişim farkı olup olmadığı, parametrik olmayan Wilcoxon testi ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda; goalball sporunun hareket eğitimi kadar etkili olmasa da, görme engelli çocukların fiziksel uygunluk düzeylerini geliştirdiği , daha düzgün bir beden postürü sağlanmasında etkin payı olduğu ve kaygı seviyesini düşürmede önemli bir spor dalı olarak görme engelli çocuklara öğretilmesi gerektiği uygun görülmüştür. 2.THE EFFECTS OF GOALBALL GAME ON THE PHYSİCAL FİTNESS, POSTURE AND ANXİETY TRAİTS OF VİSUALLY İMPAİRED CHİLDREN The purpose of this study was to determine the physical fitness characteristics, posture and anxiety traits of visually impaired girls and boys (aged 10-14) who become to graded the B1, B2 and B3 in goalball and movement training 3 days a week, a day one and half hour for 12 weeks. Totally 72 students who 12 goalball, 14 movement training and 16 control group boy subjects, 10 goalball, 10 movement training and 10 control group girl subjects were assessed in this study. Height, weight, BMI, body composition, Max VO2, flexibility, hand grip, balance, long jump, vertical jump, push-up, anaerobic power, 20 m. sprint, right hand auditory reaction time and left hand auditory reaction time tests measured. New York Municipality Posture analysis form was used to evaluate the visually retarded children from lateral, anterior and posterior (orderly 90 point, middle 54 point and bad 18 point respectively). State-Trait Anxiety Inventory for Children (STAIC) was translated to the Turkish by Özusta was used to evaluate of the anxiety traits of the visually retarded children. SPSS 12.0 program was used for statistical analysis. One-way Variance Analysis (Anova) and Tukey HSD tests was used to compare to pre-test and post-test of Goalball and movement traininig groups. Non-parametric Wilcoxon test was used to evaluate the differences between pre-test and post-test of Goalball group , movement traininig group and control group. In conclusion, it was clearly seen that Goalball game improves the physical fitness levels, provides posture well and decreases anxiety levels of the visually impaired children.