Türkiye’deki fizyoterapistlerin ve fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinin video konferans temelli eğitim ve toplantılara bakış açısı

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, fizyoterapistlerin ve fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinin günümüzdeki pandemi koşullarıyla birlikte yüz yüze eğitimden çevrimiçi eğitime doğru değişen eğitim sistemlerine olan bakış açılarını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 91 fizyoterapist ve 113 fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencisi dahil edilmiştir. Demografik bilgileri kaydedilmiştir. Video konferans temelli eğitim ve toplantılara bakış açıları, araştırmacılar tarafından hazırlanan anket yoluyla değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalamaları 25,18 ± 5,39 yıl olan 162’si kadın (79,41%), 42’si erkek (20,59%), toplamda 204 kişi katıldı. Teorik içerikli video konferansa katılan katılımcıların %38,92’si oldukça ve uygulama içerikli video konferansa katılan katılımcıların %30,60’ı kısmen verim aldığını belirtti. %48,04 katılımcı en çok tercih edilen eğitim modelinin video konferans temelli teorik, yüz yüze uygulamalı eğitim olduğunu belirtmesine karşın, %45,20 katılımcı ise yüz yüze teorik ve uygulamalı eğitim modelinin en çok tercih edildiğini belirtti. Sonuç: Çalışmamızda fizyoterapistler ve fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinin uygulamalı eğitimlerde yüz yüze eğitimi tercih ettiği görülmektedir. Teorik eğitimlerin ise mevcut çevrimiçi platformlar aracılığıyla yüz yüze eğitime yakın verim seviyelerinde devam edebileceği öngörülmektedir. Video konferans temelli uygulamalı eğitimlerin en az yüz yüze uygulamalı eğitimler kadar verim alınabilir hale gelebilmesi için farklı teknolojik uygulamalara ihtiyaç vardır

Objective: The aim of the study is to determine the perspectives of physiotherapists and physiotherapy and rehabilitation students on the changing education systems from face-to-face education to online education with the current pandemic conditions. Methods: 91 Physiotherapists and 113 physiotherapy and rehabilitation students were included in the study. Demographic information was recorded. Perspectives on video conference based-education and meetings were evaluated through a questionnaire prepared by the researchers. Results: A total of 204 people, 162 women (79.41%), 42 men (20.59%), with a mean age of 25.18 ± 5.39 years, participated in the study. During the study, 38.92% of the participants in the theoretical video conference stated that they were quite productive, and 30.60% of the participants in the practical video conference stated that they were partially productive. Among all, 48,04% of the participants stated that the most preferred education model was video conference based-theoretical and face-to-face applied education, while 45.20% of the participants stated that they preferred the face-to-face theoretical and practical education model the most. Conclusion: In the study, it is seen that physiotherapists and physiotherapy and rehabilitation students prefer face-to-face education in applied education. It is foreseen that theoretical educations can continue at efficiency levels close to face-to-face education through existing online platforms. Different technological applications are needed in order to make video conference based-practical educations as effective as faceto-face applied educations.