COVID-19 tedavisi alan bireylerde telerehabilitasyon yöntemi ile verilen egzersiz programlarının etkinliği

Abstract

Amaç: Videokonferans ve mobil uygulamalar kullanılarak COVID-19 tedavisini takiben hastalara verilen egzersiz programların etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: COVID-19 sınıf 4-6 subakut dönemdeki hastalar randomize olarak 3 gruba ayrıldı. Gerçek zamanlı videokonferans (18), mobil uygulama (18) ve kontrol (16) grupları ilk değerlendirilmeden 8 hafta sonra tekrar değerlendirildi. Videokonferans ve mobil uygulama telerehabilitasyon yöntemi solunum, aerobik ve kuvvetlendirme egzersizlerini içerdi. Kontrol grubuna ise rutin bakım ve hasta eğitimi verildi. Verilen bu tedavi programları öncesi ve sonrası katılımcıların egzersiz kapasitesi, alt ekstremite fonksiyonel, dispne ve yorgunluk parametreleri değerlendirildi. Yaşam kalitesi, fiziksel aktivite seviyesi, anksiyete-depresyon ve yorgunluk şiddetleri de anketlerle ölçüldü. Gruplararası analizlerde ikili karşılaştırmada Man-whitney U, üçlü karşılaştırmda Kruskal Wallis testi kullanıldı. Grupiçi analizlerde ise Wilcoxon testi kullanıldı. Bulgular: Grupiçi analizlerde fiziksel testler, dispne ve yorgunlukta tüm gruplarda anlamlı iyileşmeler görüldü (p<0,05). Psikolojik durumu gösteren anksiyetede her iki müdahale grubunda, depresyonda ise sadece videokonferans grupta anlamlı iyileşme oldu (p<0,05). Gruplararası karşılaştırmada; artan hızda mekik yürüme testi, kısa fiziksel performans bataryası, 30 saniye otur kalk testi ve Ulusarası fiziksel aktivite anketi skorlarında videokonferans ve mobil uygulama gruplarında kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha iyi bir gelişme kaydedildi (p<0,0167). Diğer parametrelerde grupların birbirine üstünlükleri yoktu. Sonuçlar: Videokonferans yöntemiyle verilen telerehabilitasyon uygulanması mümkün olmadığı yerlerde, iyi takip edilen ve doğru planlanmış egzersiz programları mobil uygulama üzerinden verilebilir.

Objective: It is to assess the efficacy of different telerehabilitation exercise program on COVID-19 discharged. Material and Methods: COVID-19 class 4-6 subacute patients were randomly divided into three groups. Real-time videoconference (18), mobile application (18), and control (16) groups were re-evaluated 8 weeks after the initial evaluation. Telerehabilitation exercise programs consisted of respiratory, aerobic, and strengthening exercises. Patient education and routine care were given to the control group. The participants' exercise capacity, lower extremity functional, dyspnea, and fatigue parameters were evaluated. Quality of life, physical activity level, anxiety, depression, and fatigue severity were also measured with questionnaires. The Mann-Whitney U test was used for pairwise comparison, and the KruskalWallis test was used for triple comparison. The Wilcoxon test was used for in-group analysis. Results: In intragroup analyses, significant improvements were observed in physical tests, dyspnea, and fatigue in all groups (p<0.05). There was a significant improvement in both intervention groups in anxiety, and only depression in the videoconference group (p<0.05). Intergroup comparison: in the videoconferencing and mobile application groups, statistically better improvement was observed in the parameters of the Incremental Shuttle Walking Test, short physical performance battery, 30-second sit and stand test, and the International Physical Activity Questionnaire compared to the control group (p<0.0167). In the remaining parameters, the groups did not have superiority over each other. Conclusion: When it is not possible to apply telerehabilitation via videoconference, well-followed and well-planned exercise programs can be given via the mobile application.