Publication: Planlı taburculuk programının astım yönetimine etkisi
Abstract
Planlı Taburculuk Programının Astım Yönetimine Etkisi Bu araştırma, astım tanısı alan çocuklarda planlanan taburculuk programının, astım yönetimine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 0-6 yaş arası 120 çocuk ve ebeveyni (60 deney, 60 kontrol) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Astımlı Çocuk ve Aile Bilgi Formu, Astım Semptomları Değerlendirme Formu, Ev Ortamı Değerlendirme Formu, Ebeveyn Astım Yönetimi
yeterlilik Ölçeği ve Taburculuk Sonrası Yaşanan Güçlüklerle Başetme Ölçeği kullanılmıştır. Taburculuk planlaması kapsamında çocuğun sağlık değerlendirmesi yapılmış, ebeveynlere astım yönetimi eğitimi verilmiş, taburculuk sonrası telefon danışmanlığı sağlanmış ve ev ziyaretleri gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, deney grubu ebeveynlerin kontrol grubuna göre astım yönetimi öz-yeterlilik düzeylerinde anlamlı artış olduğu ve taburculuk sonrasında astım yönetiminde daha az zorluk yaşadıkları saptanmıştır. Deney grubu çocukların ev ortamında karşılaştığı tetikleyici sayısı %60,8 azaltılmıştır. Tekrar hastaneye yatış oranlarında iki grup arasında anlamlı farklılık bulunmazken, deney grubu çocukların acile başvuru ve rutin kontrol dışında muayeneye başvuru oranları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Astım yönetiminde, sadece eğitime odaklanan tek yönlü girişimlerin istenen sonuçlara ulaşmada yetersiz kaldığının ortaya konması, başarılı astım yönetim programlarının geliştirilmesini gerekli kılmaktadır. Çocukluk dönemi astım yönetiminin düzenlenmesinde, araştırmada tanımlanan “Taburculuk Planlama nın temel bileşenleri (sağlık değerlendirmesi, eğitim, telefon danışmanlığı, ev ziyareti), aile merkezli girişimler ve bireyselleştirilmiş bakımın planlanmasında hemşireye rehberlik edebilir. Anahtar Sözcükler: Astım, çocuk, ebeveyn, hemşire, taburculuk SUMMARY The Effect of Discharge Planning Program to Asthma Management This study has been carried to determine the effect of discharge planning programme to asthma management. The sample of study consists of 120 children with asthma and their parents (60 experimental, 60 control group) who are between the ages of 0-6. As data collecting tools, Asthmatic Child and Family Form, Asthma Symptoms Assessment Form, House Environment Assessment Form, Parent Asthma Management Self-efficiacy Scale, and Post Discharge Coping Difficulty Form are applied. Health assessment of the children are done in discharge planing and asthma management education is provided to the mothers of experiemental group children. Also, telephone counselling is provided at post discharge period and their homes are visited. When compared to control group, asthma management self-efficiacy levels’ of experiment group mothers has increased meaningfully and after discharge they have experienced less difficulty. The number of triggers which the children expose at home environment have been decreased 60.8%. Whereas no meaningful increase has occured at the rates of readmission between two groups, experiment group’s children’s applying to outpatient clinics, except for emergency reasons and routines controls, are found out statistically meaningfully low. In childhood asthma management, it is being put forth that just education focused interventions are inadequate to reach the wanted results, successful asthma management programmes should be developed. While organizing childhood asthma management, main factors, which are identified in this study such as (heath assessment, education, home visits, phone counselling) and family centered interventions and individuailzed care planning can guide to the nurse.
yeterlilik Ölçeği ve Taburculuk Sonrası Yaşanan Güçlüklerle Başetme Ölçeği kullanılmıştır. Taburculuk planlaması kapsamında çocuğun sağlık değerlendirmesi yapılmış, ebeveynlere astım yönetimi eğitimi verilmiş, taburculuk sonrası telefon danışmanlığı sağlanmış ve ev ziyaretleri gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, deney grubu ebeveynlerin kontrol grubuna göre astım yönetimi öz-yeterlilik düzeylerinde anlamlı artış olduğu ve taburculuk sonrasında astım yönetiminde daha az zorluk yaşadıkları saptanmıştır. Deney grubu çocukların ev ortamında karşılaştığı tetikleyici sayısı %60,8 azaltılmıştır. Tekrar hastaneye yatış oranlarında iki grup arasında anlamlı farklılık bulunmazken, deney grubu çocukların acile başvuru ve rutin kontrol dışında muayeneye başvuru oranları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Astım yönetiminde, sadece eğitime odaklanan tek yönlü girişimlerin istenen sonuçlara ulaşmada yetersiz kaldığının ortaya konması, başarılı astım yönetim programlarının geliştirilmesini gerekli kılmaktadır. Çocukluk dönemi astım yönetiminin düzenlenmesinde, araştırmada tanımlanan “Taburculuk Planlama nın temel bileşenleri (sağlık değerlendirmesi, eğitim, telefon danışmanlığı, ev ziyareti), aile merkezli girişimler ve bireyselleştirilmiş bakımın planlanmasında hemşireye rehberlik edebilir. Anahtar Sözcükler: Astım, çocuk, ebeveyn, hemşire, taburculuk SUMMARY The Effect of Discharge Planning Program to Asthma Management This study has been carried to determine the effect of discharge planning programme to asthma management. The sample of study consists of 120 children with asthma and their parents (60 experimental, 60 control group) who are between the ages of 0-6. As data collecting tools, Asthmatic Child and Family Form, Asthma Symptoms Assessment Form, House Environment Assessment Form, Parent Asthma Management Self-efficiacy Scale, and Post Discharge Coping Difficulty Form are applied. Health assessment of the children are done in discharge planing and asthma management education is provided to the mothers of experiemental group children. Also, telephone counselling is provided at post discharge period and their homes are visited. When compared to control group, asthma management self-efficiacy levels’ of experiment group mothers has increased meaningfully and after discharge they have experienced less difficulty. The number of triggers which the children expose at home environment have been decreased 60.8%. Whereas no meaningful increase has occured at the rates of readmission between two groups, experiment group’s children’s applying to outpatient clinics, except for emergency reasons and routines controls, are found out statistically meaningfully low. In childhood asthma management, it is being put forth that just education focused interventions are inadequate to reach the wanted results, successful asthma management programmes should be developed. While organizing childhood asthma management, main factors, which are identified in this study such as (heath assessment, education, home visits, phone counselling) and family centered interventions and individuailzed care planning can guide to the nurse.