Publication: Öğretim elemanlarının COVID-19 döneminde gerçekleştirilen acil uzaktan eğitimlerine yönelik fenomenolojik bir inceleme
Abstract
31 Aralık 2019 tarihinde Çin’in Wuhan kentinde ortaya çıkan yeni bir koronavirüs tespit edildi. Vakaların günde güne artması ile dünyada bu durum pandemi olarak ilan edildi ve ülkeler salgının yayılma hızını önlemek için kapanmaya gitti. Toplumsal düzenin böylesine değiştiği bir dönemde ise süreçten en çok etkilenen alanlardan birisi kuşkusuz eğitim oldu ve eğitimin her kademesinde uzaktan eğitim süreci başladı. Dolayısıyla, eğitim sisteminin böyle bir duruma ne kadar hazırlıklı olduğu, eğitim teknolojilerinin hangi oranda ihtiyaçları giderebildiği bu süreç içerisinde daha iyi anlaşıldı. Bu durumda öğretim elemanlarının görüşleri ve onların süreç içerisinde yaşadıkları durumların incelenmesi oldukça önem kazandı. Bu amaç doğrultusunda bu çalışmada “COVID-19 döneminde gerçekleştirilen acil uzaktan eğitimi deneyimleyen öğretim elemanları derslerini nasıl işlemişlerdir ve hangi sorunlarla karşılaşmışlardır? sorularına yanıt aranmıştır. Bu bağlamda öğretim elemanlarının acil uzaktan eğitim sürecinde yaşadıkları tecrübeler üzerine görüşlerinin alınması, karşılaştıkları zorluklar ile geliştirdikleri çözüm önerilerinin tespit edilmesi hedeflenmiştir. Bu araştırma nitel bir araştırmadır ve fenomenolojik desende gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ölçüt örneklem ile seçilen ve Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi’nde acil uzaktan eğitim dersi vermiş olan 21 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşme soruları ile toplanmış, içerik analizi ve betimsel analiz ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre öğretim elemanlarının çoğunun pandemi öncesinde uzaktan eğitim deneyimi olmamıştır. Öğretim elemanlarının pandemi öncesinde deneyimlerinin olmaması onlara hem avantaj hem de dezavantaj sağlamıştır. Öğretim elemanları bu süreç içerisinde teknolojik sorunlar, sağlık sorunları ve ders içi sorunlarla karşılaşmışlardır. Öğretim elemanları bu süreç içerisinde en çok düz anlatım, soru- cevap ve tartışma tekniklerini kullanmışlardır. Diğer bir sonuca göre bu dönem içerisinde süreç, sonuç ve performans odaklı ölçme ve değerlendirme yöntemleri tercih edilmiştir. Öğretim elemanları kazanım kayıpları gördükleri noktalarda tekrar çalışmalarına yer verirken, öğrencilerinde motivasyon düşüşü gözlemlemişlerdir. Bu süreç içerisinde en çok tercih edilen video konferans Zoom olmuştur. Öğretim elemanları Marmara Üniversitesi tarafından kullanılan platformun avantajlı yönlerinin ve geliştirilmesi gereken yönlerinin olduğunu düşünmektedirler. Son olarak öğretim elemanları genel anlamda etkileşimsizliğe vurgu yapan metaforlar tercih etmişlerdir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre öğretim elemanlarının dijital becerilerini attırıcı çalışmalar gerçekleştirilmesi, ülke genelindeki dijital eşitsizliğe yönelik faaliyetler düzenlenmesi önerilmektedir.
A new type of coronavirus was detected in Wuhan, China’s Hubei Province on December 31, 2019. With the increase in the number of infected, the situation was declared as a pandemic in the world and countries went into lockdown to prevent the spread of the virus. One of the areas most affected by the process was undoubtedly education, and the distance education started at all levels of education. Therefore, how prepared the education system is for such a situation and to what extent educational technologies can meet the needs have been better understood in this process. The main aim of this study is to analyze emergency remote teaching practices and challenges of instructors. In this context, it is aimed to discover instructors' views about emergency distance education, challenges of the process and solutions that they developed during this process. This research is a qualitative study and it was carried out in a phenomenological design. The study group consists of 21 faculty members who were selected by the criterion sample lectured emergency distance education courses at Atatürk Faculty of Education, Marmara University. The data were collected with semi-structured interview questions and analyzed with the content analysis and descriptive analysis. According to the findings, most of the instructors did not experience distance education before the pandemic. During this process, instructors encountered technological problems, health problems and in-class problems. It was revealed that most frequently used teaching techniques were direct instruction, question and answer, and discussion. According to another finding, instructors preferred process-oriented, result-oriented and performance-oriented evaluation methods in the emergency distance education. While instructors included rework when they encountered loss of learning outcome, they also observed a decrease in their students’ motivation. The most preferred video conference program was Zoom and instructors think that the platform used by Marmara University has both advantages and aspects that need to be developed. Finally, metaphors emphasizing lack of interaction in the lessons were chosen by instructors in their responses. According to the results of this study, it is recommended to enhance instructors’ digital competences and reduce digital inequalities throughout the country.
A new type of coronavirus was detected in Wuhan, China’s Hubei Province on December 31, 2019. With the increase in the number of infected, the situation was declared as a pandemic in the world and countries went into lockdown to prevent the spread of the virus. One of the areas most affected by the process was undoubtedly education, and the distance education started at all levels of education. Therefore, how prepared the education system is for such a situation and to what extent educational technologies can meet the needs have been better understood in this process. The main aim of this study is to analyze emergency remote teaching practices and challenges of instructors. In this context, it is aimed to discover instructors' views about emergency distance education, challenges of the process and solutions that they developed during this process. This research is a qualitative study and it was carried out in a phenomenological design. The study group consists of 21 faculty members who were selected by the criterion sample lectured emergency distance education courses at Atatürk Faculty of Education, Marmara University. The data were collected with semi-structured interview questions and analyzed with the content analysis and descriptive analysis. According to the findings, most of the instructors did not experience distance education before the pandemic. During this process, instructors encountered technological problems, health problems and in-class problems. It was revealed that most frequently used teaching techniques were direct instruction, question and answer, and discussion. According to another finding, instructors preferred process-oriented, result-oriented and performance-oriented evaluation methods in the emergency distance education. While instructors included rework when they encountered loss of learning outcome, they also observed a decrease in their students’ motivation. The most preferred video conference program was Zoom and instructors think that the platform used by Marmara University has both advantages and aspects that need to be developed. Finally, metaphors emphasizing lack of interaction in the lessons were chosen by instructors in their responses. According to the results of this study, it is recommended to enhance instructors’ digital competences and reduce digital inequalities throughout the country.