Privatization of war in foreign policy : Russia’s utilization of private military companies

Abstract

Bu çalışma özellikle Soğuk Savaşın bitiminden sonra kullanımları ve faaliyetleri giderek artan özel askeri şirketleri (ÖAŞ) konu almaktadır. Ülke kamuoylarının doğrudan askeri müdahalelere ve kayıplara karşı artan hassaslığı, uluslararası hukukun devletlere getirdiği sınırlar ve askeri teknolojinin hızla gelişmesi gibi faktörler düşünüldüğünde güvenliğin devlet dışı aktörler tarafından yerine getirilmeye başlanması devletler ve bu aktörler arasındaki ilişkiyi incelemeyi oldukça önemli bir hale getirmiştir. Ulusal Tez Merkez'i incelendiğinde ÖAŞ'lerin dış politika uygulamalarındaki rolünü inceleyen bir çalışma yapılmadığı görülmüştür. Uluslararası literatürdeki tespit edilen boşluk ise savaşın özelleşmesi sürecinin dış politikaya yansımasının bütüncül bir yaklaşımla açıklanmadığıdır. Tez, ilk bölümde ÖAŞ'lerin özellikle Avrupa ve Amerika'da başlayan kurumsallaşma süreçlerini, bu şirketlerin dönüşüm ve dış politikada/ çatışmalarda kullanım sürecini nedenleri ile birlikte anlatarak uluslararası ilişkilerdeki rollerini açıklamak amacındadır. İkinci bölüm Rus Dış Politikası, jeopolitik öncelikleri, Rus özel askeri endüstrisi ve Moskova'nın siyasi hedeflerini yerine getirmek amacıyla hem ordu hem devlet-dışı askeri aktörleri kullanımı gibi konulara değinecektir. Son bölümde ise tezin ana argümanlarından biri olan ÖAŞ'lerin devletlerin dış politika uygulamasında de-facto bir araç oldukları yargısı önceki bölümlerde edinilen teorik perspektifin de yardımı ile Rusya'nın ÖAŞ kullanımı üzerinden örnek vakalar ile kanıtlanmaya ve gösterilmeye çalışılacaktır. Tez konusunun doğası gereği, çalışmada bu konuyla ilgili olarak elde edilen veriler nitel analiz yöntemi kullanılarak incelenecektir. Tezin ana araştırma sorusu özel askeri şirketlerin devletler tarafından dış politikalarını uygulamak amacıyla kullanılıp kullanılmadıkları, eğer kullanılıyorlarsa sağladıkları hangi faydalar sebebiyle devletlerin bu yolu tercih ettikleridir. Tezin temel savı ÖAŞ kullanım ihtiyacının paralı asker kullanımı ile benzer sebeplere dayandığı, küreselleşmenin etki alanını arttırması ile hükümetlerin kendi devlet iç dinamikleri ve uluslararası sistemin kendisine getirdiği sınırlılıkları aşmak için ÖAŞ'leri onların serbest piyasadaki bağımsız aktör statülerinden faydalanarak alternatif bir yöntem olarak kullandıklarıdır.

This study is broken down into three parts. The first chapter lays out the conceptual framework on private military companies within a historical context to establish the necessary theoretical background about the process and will support this context by giving similar examples from history or comparing them with mercenaries. But since this is not a study that describes the history of mercenaries and/ or mercenary groups, not all mercenaries or mercenary groups are involved; only examples that are thought to be useful to draw a theoretical perspective to private military companies are given. Thus, this chapter introduces private military companies, reasons of why they started to be widely used, what is the current terminological debate for classifying them, and how they are being used in foreign policy. To discuss their activities, concrete examples from Africa, the Balkans, Middle East, and Colombia have been chosen as specific cases. The chapter will end with the conclusion about mercenaries, private military companies, and national soldiers. The second chapter starts with the Russian foreign policy and geopolitics. The chapter elaborates the Russian use of violence by both the army and non-state actors. It continues with the private military industry. In this chapter, the study briefly discusses the private military power understanding of Russia in terms of Moscow's hybrid war concept. Then, reasons for the illegality of PMCs in Russia and this situation's benefits to Moscow compared to western countries occupies the following section's content. Later, the study discusses the role of Russian PMCs, especially Wagner Group, compared to other western PMCs and mercenaries in the contemporary international system. In the third chapter, the study will continue with the example use cases of Russian PMCs in different parts of the world. In the Ukrainian case, it will be tried to demonstrate how the use of private military power was helpful to Moscow in its geopolitical rivalry against Europe; in Syria, how they were beneficial to save an allied regime and to gain an advantage over the US in the Middle East; in Libya, how they increased Moscow's effectiveness in the Mediterranean; and in other places such as Mozambique, Central African Republic, Venezuela, and Sudan, how they served Russian foreign policy objectives while enjoying the profits from these countries' natural resources.