Dynamics of Post-Soviet Nation-Building: experiences of Kazakhstan, Uzbekistan and Azerbaijan

Abstract

Sovyetler Birliği dağıldığında, 15 yeni devlet, ulus-devlet olduklarını iddiasıyla siyasal sistemde yerlerini aldılar. Bu durum, söz konusu ülkelerde, ulus-inşası olarak adlandırılan ve modern ulus-devletin kurulması ile sonuçlanan bir dönüşümü gerekli kıldı. Bağımsızlık ilanlarının ardından eski Sovyet cumhuriyetlerinde, devlet tarafından yönetilen benzer uluslaşma politikalı uygulandı. Bununla birlikte her cumhuriyette, ülkenin iç ve dış dinamiklerine bağlı olarak, bu politikaların belli bir yönü öne çıkmakta ve ulus-inşası sürecini şekillendirmektedir. Bu çalışmanın amacı, söz konusu sürecin, üç eski Sovyet Cumhuriyeti olan Kazakistan, Özbekistan’daki uygulanışını incelemektir. Bunu yaparken, her üç ülkenin ulus-inşası sürecini şekillendiren farklı dinamikler vurgulanacak ve bu farklı dinamiklerin kültürel ve tarihi benzerliklerine rağmen bu cumhuriyeti nasıl farklılaştırdığı gösterilmeye çalışılacaktır. When the Soviet Union collapsed, fifteen new states emerged in the political system, claiming that they are now nation-states. This necessitated a transformation, namely, nation-building, a term used to describe the process that leads to the establishment of modern nation-state. Following their declaration of independence very similar state led nationalizing policies took place in the post-Soviet states. Still in each republic certain parts of policies stand out and shape the nation-building process, depending on the internal and external dynamics of that state. The aim of this study is to analyze this process as it was practiced in three of the former Soviet republics; Kazakhstan, Uzbekistan and Azerbaijan. This is done in a way to highlight the different dynamics that have shaped the nation-building policies of the three states and show how these dynamics have differentiated the three republics, despite their cultural and historical similarities.