Altıparmak Muhammed Efendi'nin Delâil-i Nübüvvet-i Muhammedî adlı eseri

Abstract

Dört bölümden oluşan bu çalışmada tam adı Delâil-i Nübüvvet-i Muhammedî ve Şemâil-i Fütüvvet-i Ahmedî olan eserin bilimsel neşrinin yapılması hedeflenmiştir. 16. yüzyılda kaleme alınmış olan eser Muîn el-Miskîn’e ait Meâricü’n-nübüvve fî Medârici’l-fütüvve adlı Farsça siyerin Türkçeye yapılmış, bilinen tek tam tercümesidir. Eserin mütercimi yaşadığı devrin ulemasından Muhammed b. Muhammed Altıparmak’tır. Üskübî ve Çıkrıkçızâde lakaplarıyla da maruf Altıparmak Muhammed Efendi’nin en hacimli eseri bu olup Altıparmak Târîhi ve Târîh-i Altıparmak isimleriyle de bilinmektedir. Birinci bölümde ulaşılabilen bilgilere istinaden Altıparmak Muhammed Efendi’nin hayatı ve eserleri ele alınmıştır. İkinci bölüm eserin muhteva ve üslup yönlerinden incelenmesine ayrılmıştır. Üçüncü bölümde metin neşri için tetkik edilen nüshalar ve neşirde takip edilen yöntem hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü ve son bölümde eserin tenkitli neşri yer almaktadır.

The aim of this study, which consists of four parts, is to make the scientific publication of the work, whose full name is Dalail-i Nubuwwat-i Muhammadi and Shamail-i Futuwwat-i Ahmadi. The work, written in the 16th century, is the only known complete translation into Turkish of the Persian work called Maariju’n-nubuwwa fi Madariji'l-futuwwa by Mueen el-Miskeen. The translator of the work is Muhammad Altiparmaq, one of the scholars of his time. This is the most voluminous work of Altiparmaq Muhammad Efendi, who is also known by his nicknames Uskubi and Chikrikchizade, and it is also known by the names Altiparmaq’s History and History of Altiparmaq. In the first chapter, the life and works of Altiparmaq Muhammad Efendi are discussed based on the information that can be reached. The second chapter analyzes the work in terms of content and style. In the third chapter, information is given about the copies examined for the publication of the text and the method followed in the publication. The fourth and last chapter, contains textual criticism of the work.