Türk seramik sanatında yerleştirme ve mekan ilişkisi

Abstract

1960’ lı yıllarda ortaya çıkan yerleştirme sanatı çağdaş sanatın en etkili anlatım dillerinden biridir. Yerleştirme sanatında mekân, kendi taşıdığı bilgi kadar izleyicinin algılama ve görme biçimine bağlı olarak da farklılık göstermektedir. Sanatın kavramdan form’ a dönüşmesiyle birlikte, mekânın da sanata dâhil edildiği bir gerçektir. Mekân, görmenin değil düşüncenin nesnesi olurken, insanlığın varoluşuyla beraber günümüze kadar gelen zihinsel bir süreçtir. 1960’ lardan günümüze, Yerleştirme Sanatının, dünyada ve ülkemizde seramik sanatına etki ve katkısı büyüktür. 1970’ lerde, Türk sanatında, artık taklide başvurmadan, sanatı sorgulayan anlayış, önemli değişimler meydana getirmiş ve bu anlayış yerleştirme ile birlikte, seramik alanında da sanatçının kendini ifade yöntemlerinden biri olmuş, 1980’ lerin sonlarında da artış göstermiştir. Bu araştırma, 60’ lardan başlayıp günümüzde de devam eden yerleştirme sanatının tanımını yeniden yapmak değil, dünyada ve ülkemizde seramik sanatına ve sanatçısına olan etkisini örneklerle incelemeyi amaçlamaktadır.