Coğrafya’da sürdürülebilir çevre eğitimi : bilgi, tutum ve öz yeterlik açısından incelenmesi

Abstract

Son yüzyılda dünyada adından çokça söz ettiren çevre sorunları, sürdürülebilir çevre eğitimine olan eğilimin uzun vadede etkili olmasının gerekliliğini gözler önüne sermektedir. Çevre sorunlarının artış göstermesi, çevre ile ilgili yapılan araştırmaların hızlanarak ivme kazanmasını da beraberinde getirmiştir. İnsan doğanın bir parçası olarak canlı ve cansız ögelerin oluşturduğu ekosisteme de dolaylı yoldan dahil olması bazı çevre sorunlarını ortaya çıkarmış ve zararlarını gün geçtikçe arttırmıştır. Çevre sorunlarının azaltılabilmesi çevre bilincine sahip bireylerle mümkündür. Bu bilinci taşıyan insanların yetiştirilmesinde çevre eğitimi büyük rol üstlenmektedir. Bu çalışma coğrafi perspektiften sürdürebilir çevre eğitiminin tarihsel süreci, çağdaş yaklaşımları, metotları ile öğrencilerin üzerinde etkilerinin sonuçlarını görebilmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kullanılan yöntem, nicel yöntem ve ölçüm aracı sürdürülebilir çevre ölçeğidir. Veriler 271 öğrencinin katılımıyla likert tipi ölçek, pearson korelasyon analizi, anova analizi, scheffe testi uygulanarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, öğrencilerin bilgi, tutum ve özyeterlik düzeylerine göre sürdürülebilir çevre eğitimi düzeyleri farklılık göstermektedir.

Environmental problems, which have been mentioned a lot in the world in the last century, reveal the necessity for the tendency towards sustainable environmental education to be effective in the long term. The increase in environmental problems has brought along the acceleration of research on the environment. As a part of nature, human being indirectly included in the ecosystem formed by living and non-living elements has revealed some environmental problems and increased its damages day by day. Reducing environmental problems is possible with individuals who are environmentally conscious. Environmental education plays a major role in raising people with this awareness. This study was carried out in order to see the historical process of sustainable environmental education, contemporary approaches, methods and the results of its effects on students from a geographical perspective. The method, quantitative method and measurement tool used in the study is the sustainable environmental scale. The data were analyzed by applying Likert type scale, Pearson correlation analysis, Anova analysis and Scheffe test with the participation of 271 students. According to the findings of the research, students' levels of sustainable environmental education vary depending on their knowledge, attitude and self-efficacy levels.