Türk romanında kötülük (1950-1980)

Abstract

Kötülüğün ne olduğu ve nereden kaynaklandığı başta teoloji ve felsefe olmak üzere pek çok disiplinin çalışma konusu olmuştur. Bu çalışmada 1950-1980 yılları arasında yayımlanmış romanlara kötülük olgusunun nasıl yansıdığı izlenmeye çalışılmıştır. Bireylerin neden kötülük yaptıkları, hangi motivasyonlarla başka insanlara acı çektirdikleri, kötülük biçimleri, kötülüğün kaynağına dair öne sürülen görüşler, kötülük yapanların nasıl tasvir edildikleri, şiddet biçimleri, insan dışındaki varlıklara yapılan kötülükler incelenmiştir. Evrensel bir kötülük anlayışının olup olmadığı sorusuna cevap aranmıştır. Bu çalışmada yalnızca ahlakî kötülük irdelenmiştir. Ayrıca söz konusu dönemde çok sayıda roman olduğu için, dönemi temsil eden ve kötülük örnekleri bakımından zengin malzeme sunan romanlardan bir seçki yapılmıştır.

The nature and origin of evil have been the subject of investigation in various disciplines, primarily theology and philosophy. This study aims to observe how the concept of evil is reflected in novels published between 1950 and 1980. The motivations behind individuals committing evil deeds, the reasons why they cause suffering to other persons, forms of evil, perspectives on the origin of evil, portrayal of evildoers, types of violence, and acts of cruelty towards entities other than humans are examined. The study explores whether there is a universal understanding of evil. It focuses exclusively on moral evil. Given the abundance of novels during the specified period, a selection has been made to represent the era and provide rich material regarding the examples of evil.