İtalya'da seçim sistemleri, seçim koalisyonları ve seçimler: 1993-2018

Abstract

Demokratik ülkelerde seçim öncesi koalisyonların/ittifakların kurulması yaygın bir olgudur. Bu çalışmanın amacı, 1945 sonrasında yaşanan hükümetsel istikrarsızlığı sona erdirmek üzere 1993’ten başlayarak aşırılıklardan arınmış ve esnek bir merkezci hükümet kurulmasına yönelik seçim sistemi reformlarının, 1994 genel seçimlerinden bu yana seçim ittifaklarının oluşmasındaki etkilerinin ve sonuçlarının değerlendirilmesidir. Seçim koalisyonlarının yapısı, sürdürülebilirliği, seçimlerdeki başarısı ya da başarısızlıkları ile hükümet oluşturma güçleri ve tüm bu süreçlerde siyasi aktörlerin -parti/ittifak önderleri- etkisi başlıca araştırma sorularıdır. Siyasal dönüşümcülük (transformismo) olarak tanımlanan bu süreçte seçim ittifaklarının yapısı ve buna bağlı olarak seçim sonuçları çözümlenmektedir. Seçmenlerin iradesini öne çıkartmak amacıyla yapılan seçim sistemi reformları seçim koalisyonları nedeniyle hükümetsel istikrasızlığı gidermiş, ancak siyasi parti sisteminin parçalanmışlığını kısmen gidermiştir. İtalya’da demokratik kurumların meşruiyetini yeniden sağlamada, tutarlı ve güvenilir bir nispi temsil sistemi öncelikli bir tercih olarak görülmektedir.The formation of pre-election coalitions/alliances is a common phenomenon in democratic countries. This study aims to evaluate the effects and results of the electoral system reforms, which aimed to establish a flexible centrist government, free from extremism, starting from 1993 to end the governmental instability in Italy after 1945, on the formation of electoral alliances since 1994 parliamentary elections. The structure and sustainability of electoral coalitions, their success or failure in elections and their capacity to form a government, and the influence of political actors -party/alliance leaders- in all these processes are the main research questions. In this process defined as political transformationism (transformismo), the structure of electoral alliances and accordingly the election results are analyzed. Electoral system reforms made to emphasize the will of the voters eliminated governmental instability due to electoral coalitions, but partially eliminated the fragmentation of the political party system. A consistent and reliable proportional representation system is seen as a priority choice in restoring the legitimacy of democratic institutions in Italy.