Ahmet Hamdi Tanpınar’ın hikaye ve romanlarında oyun

Abstract

Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk edebiyatının en önemli şahsiyetlerinden biridir. O, sadece bir edebiyatçı olarak değil bir düşünce adamı olarak da bugün Türk modernleşmesi söz konusu olduğunda ilginç bir figür olarak karşımıza çıkmaktadır. Art arda çeşitli toplumsal ve siyasal olayların cereyan ettiği bir devirde yaşayan Tanpınar ve kuşağı bu toplumsal ve siyasal olaylardan etkilenmiş ve Tanpınar bu hızlı değişimlerin içinde bir ârâf kuşağında yer almasına rağmen hikâye ve romanlarıyla bugünden bakıldığında avangard denilecek bir tavır ortaya koymuştur. Modernist edebiyatın temel argümanlarından olan oyun da bu avangard yazarın eserlerinde önemli bir yer tutar. Onun kahramanları, dönemin değişimlerine ayak uydurmaya çalışır bir şekilde hızı yakalamaya çalışırken sürekli arayarak ve bazen de bu arayışın içinde yok olarak temelini bulma-arama-kaybetmede bulan bir oyun oynarlar.

Ahmet Hamdi Tanpınar is one of the most important personalities of Turkish literature. He is not only a man of letters but also a thinker of Turkish modernisation. Tanpınar and his generation lived in a period of consecutive social and political turmoil and were affected by these sudden changes. Even though he represens an in-betweenness situated in a purgatory generation with regard to the historical conjuncture, his stories and novels can be appreciated as an avant-garde of the canon. “Game” as an elementary component of the modernist literature appears as the most significant element of his works. While his protagonists endeavour to keep up with the changes signifying the historical period, they incessantly seek for the mood of their time and are sometimes annihilated within this search. Thus, “game” finds out its basis in those protagonists’ seeking-finding-losing efforts.