Mehmed Muizzuddin celvetî ve menâzilü’s-sâlikîn tercümesi

Abstract

Mehmed Muizzuddin Celvetî, XVII. yüzyıl başında yaşamış ve Aziz Mahmud Hüdâyî’nin (v. 1038/1628) meclislerine katılmış bir sûfîdir. Hayatı hakkında detaylı bilgi yoktur. Günümüze ulaşan on kadar tercümesi ile tanınmakta ve bu tercümelerin muhtevası üzerinden kendisine âit bilgilere ulaşılmaktadır. Bu makalede, onun Menâzilü’s-sâlikîn tercümesi üzerinde durulmuştur. Tespitlerimize göre adı geçen risâle, Kâşânî’nin (v. 736/1335) Şerhu Menâzili’ssâirîn isimli eserinden seçilmiş bölümlerin çevirisinden oluşmaktadır. Risâlede yer alan bir kayıt bu seçme işlemini Aziz Mahmud Hüdâyî’nin yaptığını göstermektedir. Bu da risâleye ayrı bir değer katmaktadır. Risâle bu haliyle Menâzilü’s-sâirîn’in Osmanlı döneminde kimler tarafından nasıl okunduğuna ilişkin bir belge niteliğindedir. Ayrıca bu makaleyle Mehmed Muizzuddin Celvetî’nin hakkında çalışma yapılmamış diğer tercümelerine dikkat çekmek amaçlanmıştır.

Mehmed Muiz al-Dīn Jalwatī was a sufi who lived at the beginning of the XVIIth century and attended to the famous sufi master Aziz Mahmoud Hudāyī’s (d. 1038/1628) circles. there is not much information about his life. He is known by about ten of his surviving translations and information on his life is deduced from the contents of these translations. In this article the focus will be upon his translation of Manāzil as-Sālikīn. According to our findings, this translation is the combination of the translations of selected parts from Kāshānī’s (d. 736/1335) work Sharh Manāzil al-Sāirīn. A statement in the treatise indicates that the selection was made by Aziz Mahmoud Hudāyī personally. This also increases the value of the treatise. Therefore, it is also considered as a document about how and by whom Manāzil as-Sāirīn was read in the Ottoman era. Additionally, our aim is to draw attention to other translations of the author on which no studies have been carried on.