“Türkiye’nin Son Dönemde Irak Ülkesinde Yapmış Olduğu Müdahalelerin Hukuki Meşruiyeti”

Abstract

Öncelikle 2013 yılının ilk yarısından itibaren Ortadoğu artan bir biçimde mezhepsel çatışmaların yayılmasına sahne olmuş ve bu sebeple iç savaşın patlak verdiği Irak ve Suriye'de yaşanan olaylar dizisi Türkiye'yi olumsuz manada etkilemiştir. Bu durum gün geçtikçe daha vahim bir hal almış ve Türkiye'ye karşı gerçekleştirilen terör saldırılarında artışlar yaşanmıştır. Türkiye'nin güney sınırında oluşan siyasi boşluğu dolduran Daeş1 ve PKK gibi terör örgütleri Türkiye'nin ve uluslararası toplumun barış ve güvenliğini ciddi biçimde tehlikeye atmıştır. Bilindiği gibi meşru müdafaa için olmazsa olmaz şart silahlı bir saldırıya uğramaktır. Kanaatimiz bu terör örgütlerinin Türkiye'de gerçekleştirmiş olduğu saldırıların yoğunluğu ve şiddetinin artık silahlı saldırı seviyesine ulaştığı yönündedir. Diğer yandan, Türkiye'ye yönelen mülteci akını da sorunu daha da içinden çıkmaz bir hale sokmuştur. Hal böyleyken son dönemde şimdiye kadar tartışmaya açılmayan Türkiye'nin Başika'da yapmış olduğu zorunlu müdahalelerin hukuki meşruiyeti Irak hükümetince tartışmaya açılmıştır. Irak hükümetinin tutumunun hukuka ve bölgedeki gerçekliğe ne derecede uyumlu olduğundan ilk aşamada söz edilecektir. Akabinde, makalemizin temel argümanını oluşturan kuvvet kullanımı ve meşru müdafaa konuları konu bağlamında irdelenecektir. Türk müdahalelerinin bu kavramlar açısından uygunluğu ve başvurulabilirliği müdahalelerin meşruiyeti açısından en önemli noktayı teşkil etmektedir. Ayrıca meşru müdafaadan söz ederken uluslararası hukukta 'Zaruriyet Doktrini' olarak ifadesini bulan olgu çerçevesinde de Türk müdahaleleri analiz edilmeye çalışılacaktır. Zaruriyet Doktrininin Türk müdahalelerinin meşruiyetine önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bunun yanında yapacağımız bu analiz ve değerlendirmelerde Türk müdahalelerinin uluslararası hukuk metinleri ile örnek olaylar ışığında incelenmesi yapılmasına önem atfedilecektir. Çünkü meşruiyetin gerekçelendirilmesinde zeminin sağlam olması buna bağlı olarak gerçekleşecektir. Aynı şekilde yapılan müdahalelerin koruma sorumluluğu doktrininde insani krizin çözümü için öngörülen temel prensiplere sağladığı katkı da değerlendirilecektir. Bu hususların tümü Türkiye'nin müdahalesinin hukuki meşruiyeti ve ne ölçüde haklı olduğu açısından büyük önem taşımaktadır

Initially, the Middle East has witnessed sectarian conflicts in an escalatory manner since the first half of 2013. As a result, Turkey has been adversely affected by the sequences of terorist incidents spill over from Iraq and Syria, where civil war came into existence. The situation has further worsened with each passing day and a rising number of terrorist attacks have been committed on Turkish soil. The terrorist organizations such as Daesh and PKK who filled the political vacuum that is arisen from the lack of authority in the southern border of Turkey are seriously jeopartized the peace and security of Turkey as well as international community. As known, sine qua non rule for self-defence is to inflict an armed attack. Our strong belief is that intensity and violance of terrorist attack perpetrated by those organizations in Turkey have reached the level of armed attack. On the other side, the mass influx of refugees into Turkey has paved the way for a deadlock over the situation as well. Nevertheless, Iraqi government brougt into question the legitimacy of the obligatory interventions of Turkey in Bashiqa lately, which has not been the case so far. It will be mentioned in the first instance that what extent to the position taken by Iraqi government is eligable for international law and realities in region. Afterwards the use of force and self-defence which are constitute our main argument will be examined in the context of the subject. The compatibility of the Turkish intervention in terms of these concepts and its applicability constitute the most important point with regard to the legitimacy of the interventions. In addition, while touching upon self-defence, Turkish interventions will be analized within the context of the phenomenon that finds its expression as “the Doctrine of Necessity” in international law. It is believed that the Doctrine of Necessity will make an important contribution to the legitimacy of Turkish interventions. Furthermore, we will attach importance to make these analyzes and evaluations in the light of certain international legal textes and cases. Because the consolidation in justification of the legitimacy will be depend on the afore-mentioned points we refer to. Likewise, the contribution to the the core principle of Responsibility to Protect (R2P), which made by those Turkish interventions in order to relieve the humantarian crisis, will be evaluated. All of those points are vitally important in terms of the legitimacy of Turkish intervention and to what extent it is just