4857 sayılı yeni iş kanunu açısından iş sözleşmesi türleri

Abstract

10 Haziran 2003 tarihinde yürürlüğe giren 4857 sayılı Yeni İş Kanununun beraberinde getirdiği esneklik temelinde oluşturulmuş olan iş sözleşmesi türleri çalışma hayatında işçi ve işveren ilişkileri açısından yeni bir sayfa açılmasına neden olmuştur. Günümüzde artık birçok ülkede İş Kanunları kapsamına alınan söz konusu atipik sözleşme türlerinin reddedilmesi mümkün değildir. Ancak bunların daha katı ve kesin kurallara bağlanması ve sürekli denetimi ile işçinin işveren tarafından suistimalini engelleyecek tedbirler alınmalıdır. Bu çalışma ile Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarından bugüne kadar iş sözleşmesi türlerinde yaşanan değişim diğer ülkelerin yasalar çerçevesindeki uygulamalarıyla karşılaştırılarak ele alınmış ve küreselleşmenin beraberinde getirdiği birtakım unsurların söz konusu türlerin oluşumundaki katkıları incelenmiştir. New Work Law marked as 4857 that came into force on 10th January 2003 brought elastic work contracts and opened a new page in labour relations. In actual life we can't deny elastic work contracts. These contracts have been legislated by many countries within their Work Laws. Those contracts should be audıted permanently and defined with definite rules so that employers couldn't exploit their workers. This thesis compares Work Laws in Turkey from first law to the last one with other countries laws. And also in this thesis we try to show the effects of globalization in the formation of new work contracts.