Importance of human factor in total quality management applications

Abstract

Ürün ve hizmet pazarının küreselleşmesi, rekabetin artmasına yol açtı ve değişikliklere kolay uyum sağlayabilme ihtiyacını doğurdu. Günümüzde organizasyonlar, bu hedeflere ulaşmak için değişik teknikler kullanmaktadır. Toplam Kalite Yönetimi (TKY), gündemdeki en yeni yönetim felsefelerinden olup Müşteri Mutluluğu ilkesine dayanır. Toplam Kalite felsefesi, organizasyonların hedeflerine ulaşabilmelerinde temel şartın, tüm çalışanlarının katılımı ile idari ve teknik yönlerden kendilerini geliştirmeleri olduğunu öngörür. Bu tezin amacı, TKY uygulamalarının insan boyutunu incelemektir. Ayrıca, farklı kişişel özelliklerin, TKY uygulamalarının başarısına nasıl etki ettiğini araştırır. Özel ve resmi organizasyonlar arasında yapılan karşılaştırma ile ise kuruluş tipinin, TKY başarısı ile insan boyutu ilişkisi üzerindeki etkisini irdeler. Çalışma sırasında, konu üzerinde daha önce yapılan çalışmalar incelenmiş ve yeni bir model oluşturulmuştur. Modele dayanarak hazırlanan ankete katılan 150 kişinin görüşleri, ana veriyi oluşturmuştur. Örneklemede ankete katılan kişiler, üç özel kuruluşun çalışanları ile bir Devlet Üniversitesi çalışanları ile öğrencileridir. Toplanan veriler, SPSS (7.0) kullanılarak Alfa-ölçekli güvenirlik testi, Pearson Korelasyon Analizi, Varyans Analizi, Scheffe Testi ve Frekans Analizi ile incelenmiştir. Ayrıca, bu organizasyonların kalite uzmanları ile görüşülerek kurumun Toplam Kalite Yönetimi dahilindeki uygulamaları tespit edilmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda, Çalışanların Algılayışı, Çalışanların Katılımı, İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları ve Çalışanların Memnuniyeti unsurları ile başarılı TKY uygulamaları arasında pozitif ve direkt bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Bu korelasyonlar, kuruluş türü ile değişim göstermektedir. Bu çalışmanın diğer bir sonucu ise çalışanların eğitim seviyesinin, çalışma yılı ve iş pozisyonlarına kıyasla, incelenen değişkenler üzerinde daha açık bir farklılaşma yaratmasıdır. Yapılan istatiksel çalışmaların sonucu, eserin ilgili bölümlerinde daha detaylı olarak sunulmuştur.

The globalization of product and service markets intensified competition and the need to become adaptive to changes. Today, all organizations try to use different management techniques to attain these targets. Total Quality Management is one of the latest management philosophies and is based on Customer Satisfaction. Total Quality philosophy claims that organizations should improve themselves both from managerial and technical point of views with the participation of all employees in order to reach their goals. Therefore, human aspect is considered to be an important item in TQM. The purpose of this thesis is to investigate the importance of human factor in TQM applications. In addition, the effect of different personal factors on the success of TQM is examined. Comparison between private and public organizations is made in order to understand if organization types do also have effect on the relationship between human aspect and the success of TQM application. Previous research on this subject is carefully reviewed and a novel model is developed after this review. Giving emphasis on the perceptions of a sample of 150 respondents, primary data is collected conducting questionnaires. The sample is comprised of employees from three private companies and one State University faculty and students from the same faculty. The data are statistically analyzed by using Alpha-scale Reliability Analysis, Pearson Correlation, One-way ANOVA, Scheffe Test and Frequency Analysis, using SPSS for Windows (7.0) software. Furthermore, the quality professionals in these organizations are interviewed to determine the organizations' basic perceptions of TQM. Analysis of the findings shows that there is positive and direct relationship with Employee Perception, Total Involvement, HRM Activities and Customer Satisfaction and the Success of TQM Applications. However, the degree of correlation changes with the organizational type. The study also shows that the education level of employees results in more evident differentiation in human factors being examined than the tenure and job positions of the same employees do. The statistical test results of the findings are presented in detail in the related chapters of the study.