Yerel yönetimlerde katılım ve kent konseyleri

Abstract

Katılım, demokrasinin işler hale gelebileceği en temel yapıdır. 2004 yılından itibaren Yerel Gündem 21 ve beraberinde gelen yasal düzenlemeler ile toplumun tüm kesiminin yönetimde aktif olarak yer alabileceği mekanizma olan kent konseyleri devreye girmiştir. Kent konseyleri, hizmet kalitesinin arttırılmasının yanı sıra kentlileşme bilincinin sağlanması gibi önemli görevler üstlenmiştir. Türkiye’ de kent konseylerinin belirtilen görevlerine karşın ne ölçüde işlevsel olabildiği tartışmalıdır. Kent Konseylerinin etkinlik kazanması oranında, katılımcı yönetim anlayışının yaygınlık kazanacağı ve buna karşılık yönetimin tek taraflı ve buyurgan kararlarının azalacağı beklenebilir bir gelişmedir. Ayrıca kent konseyleri, oy vermekle sınırlı pasif vatandaşların, yaşadıkları kentin sorunları hakkında çözüm önerileri getirebilecekleri aktif vatandaşa dönüşümüne katkı sağlayacaktır. Tezde kent konseyleri farklı boyutları ile ele alınmıştır. Bu bağlamda kent konseylerini işlevsel olarak etkisiz hale getiren yapısal, siyasal ve toplumsal sebepler incelenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda kent konseylerinin mali durumu, aldığı kararların niteliği, belediyeyle olan ilişkisi, belediye başkanıyla olan etkileşimi gibi çeşitli hususlara, buna ilişkin çeşitli tartışmalara ve önerilere yer verilmiştir. Tezde, Nilüfer Kent Konseyinin yapısı ve işleyişi de bir örnek olarak incelenmiştir.

Participation is the main structure than can make democracy functional. Since 2004, with Local Agenda 21 and accompanying legal regulations provided a mechanism called city assembles, which let all sections of society participate in administration process actively. City assembles have undertaken important duties such as increasing quality of services and obtaining awareness of urbanization. In Turkey, despite these duties, city assembles’ functionality is a controversial issue. It is an expected development that with increasing efficiency of city assembles, participative administration approach will become widespread also unilateral and peremptory decisions of administration will decrease. In addition, city assembles will contribute passive citizens whose participation is limited with only voting to become active citizens who suggest solutions for their cities’ problems. In the thesis, city assembles were discussed with their different dimensions. In this context, structural, political and social factors which make city assembles functionally in effective were examined. For this purpose, in the study discussions and suggestions about various subjects like city assembles’ fiscal situation, nature of their decisions, their relations with municipalities and interaction with mayors, were included. In the thesis, as a case, the structure and functioning of Nilüfer City Assembles were also examined.