Türkiye'deki göç yönetişiminde sivil toplum kuruluşlarının rolü : Suriyeli sığınmacılar örneği

Abstract

2011 yılında Suriye’deki farklı iç ve dış grupların oluşturduğu çatışmalar zamanla ülkenin büyük bir kısmına yayılmıştır. Sonu gelmeyen bu savaş binlerce insanın yaralanmasına ve hayatını kaybetmesine yol açmıştır. Bu nedenle ülke nüfusunun büyük bir kısmı can güvenliklerini sağlamak amacıyla ülke dışına göç etmek zorunda kalmıştır. Göçlerin büyük bir kısmı sınır ülke olan Türkiye’ye gerçekleşmiştir. Türkiye savaşın ilk yıllarında izlemeye başladığı açık kapı politikasıyla beraber büyük bir sığınmacı kriziyle karşı karşıya kalmıştır. Geçici koruma altındaki Suriyeliler krizi ülkenin göç politikalarında değişikliğe yol açmış ve ilerleyen süreçte var olan kurumların kapasitesi göç nedeniyle ortaya çıkan ihtiyaçlara cevap verme konusunda yetersiz kalmıştır. Bu durum ilerleyen yıllarda farklı aktörlerin sürece dahil edilmesini öngören bir mekanizma gerektirmiştir. Bu mekanizma ile hem ihtiyaçlara daha etkin yanıt verilmesi hem de sürecin denetlenmesi amaçlanmıştır. Sivil toplum kuruluşları da farklı rol ve modellerle sürece dahil olmuşlardır. Çalışmada yönetişim, sivil toplum ve göçe dair kavramsal çerçeve çizildikten sonra Suriye krizi ve oluşturduğu göç sorunu açıklanmıştır. Geçici koruma altındaki Suriyelilerin savaş sonrası Türkiye’deki göç deneyimi ve bu süreçte yaşadıkları sorunlarla birlikte Türkiye’deki kurumların bu sorunlara verdiği cevaplar incelenmiştir. Türkiye’de faaliyet göstermekte olan diğer kurum ve kuruluşlar ile sivil toplum kuruluşlarının hizmetleri ihtiyaçlara cevap vermesi açısından değerlendirilmiştir. Süreçte yerel sivil toplum kuruluşlarıyla birlikte uluslararası sivil toplum kuruluşları da geniş bir alanda faaliyet göstermiştir. Çalışma kapsamında Türkiye’de göç yönetişim sürecinde faaliyet gösteren 10 tane uluslararası sivil toplum kuruluşu ile 10 tane yerel sivil toplum kuruluşunun faaliyetleri incelenmiştir. Sivil toplum kuruluşlarının göç yönetişim süreçlerindeki konumu insani yardımda yerelleşme yaklaşımı göz önünde bulundurularak açıklanmıştır.In 2011, conflicts between different internal and external groups in Syria spread to a large part of the country. This endless war caused thousands of people to be injured and lose their lives. For this reason, many of the country's population had to migrate out of the country to ensure their safety. Most of the migrations occurred towards Turkey as a border country. As a result Turkey faced a major refugee crisis with the open-door policy, which shehad started to follow in the first years of the war. The crisis of Syrians under temporary protection led to a change in the country's migration policies, and the capacity of the existing institutions was insufficient to respond to the needs arising from migration. This situation necessitated a mechanism that envisaged the inclusion of different actors in the process in the following years. With this mechanism, it was aimed both at responding to the needs more effectively and supervising the process. Non-governmental organizations have also been involved in the process with different roles and models. In this study, after drawing a conceptual framework on governance, civil society, and migration, the Syrian crisis and the migration problem it has created are explained. The migration experience of Syrians under temporary protection in post-war Turkey and the problems they face in this process as well as the responses of institutions in Turkey to these problems, are examined. The services of other institutions and organizations and non-governmental organizations operating in Turkey are evaluated in terms of responding to the needs. In the process, local non-governmental organizations and international non-governmental organizations have been active in a wide range of areas. Within the scope of the study, the activities of 10 international non-governmental organizations and 10 local non-governmental organizations operating in the migration governance process in Turkey are also examined. The position of non-governmental organizations in migration governance processes is explained by considering the localization approach in humanitarian aid.