Hemodiyaliz hastalarında intradiyalitik dirençli egzersiz uygulama zamanının tansiyon, fiziksel performans ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Hemodiyaliz (HD) hastalarında intradiyalitik dirençli egzersiz uygulama zamanının tansiyon, fiziksel performans ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu doğrultuda, HD seansının son iki saatinde uygulanan dirençli egzersizin, ilk iki saatte uygulanan egzersiz kadar güvenli ve etkili olup olmadığının belirlenmesi hedeflendi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 42 HD hastası dahil edildi. Randomizasyon sonrası hastalar, HD seansının ilk iki saatinde (İE grubu) veya son iki saatinde (SE grubu) egzersiz yapacak şekilde iki gruba ayrıldı. Her iki grup, 8 hafta boyunca haftada üç gün aynı dirençli egzersiz programını uyguladı. Tansiyon, fiziksel performans, yaşam kalitesi ve kas kuvveti tedavi öncesi ve 8 haftalık tedavi sonrası değerlendirildi. Ayrıca, aylık takip edilen hemogram ve biyokimyasal parametreler analiz edildi. Bulgular: HD öncesi ve sonrası ölçülen sistolik kan basıncı (SKB) değerleri SE grubunda İE grubuna kıyasla daha az düştü (p<0.05). İntradiyalitik hipotansif atak (İDHA) sayısında ise gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Her iki grup da egzersiz sonrası fiziksel performansta anlamlı iyileşmeler gösterdi (p<0.05). Sol quadriceps femoris (QF) kas kuvvetinde tüm hastalarda anlamlı artış sağlandı (p<0.05). Yaşam kalitesi ve biyokimya/ hemogram parametrelerinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05). Sonuç: HD seansının son iki saatinde uygulanan dirençli egzersiz, ilk iki saat kadar güvenli ve etkili bulunmuştur. HD sonrası SKB’nin SE grubunda daha az düşüş göstermesi, egzersizin HD seansının son iki saatinde uygulanmasının klinik açıdan avantaj sağlayabileceğini göstermektedir. Gelecek çalışmaların, elde edilen kazanımların uzun vadede sürdürülebilirliği ve günlük yaşam aktivitelerine etkisine odaklanması önerilmektedir.

Objective: This study compared the effects of intradialytic resistance exercise timing on blood pressure, physical performance, and quality of life in patients undergoing hemodialysis (HD). Specifically, we investigated whether resistance exercise performed during the final two hours of the HD session is as safe and effective as that performed during the initial two hours. Materials and Methods: A total of 42 patients undergoing HD were enrolled in this study. Following randomization, the participants were allocated into two groups to engage in resistance exercise either during the initial two hours (IE) or the final two hours (FE) of the HD session. Both cohorts adhered to an identical resistance exercise regimen thrice a week over an eight-week period. Blood pressure, physical performance, quality of life, and muscle strength were assessed before and after the intervention. Additionally, routine monthly hemogram and biochemical parameters were evaluated. Results: The systolic blood pressure measured before and after HD was significantly lower in the SE group than in the IE group (p<0.05). No significant difference was observed between groups regarding intradialytic hypotensive episodes (p>0.05). Both groups exhibited significant improvements in physical performance post-intervention (p<0.05). A significant increase in left QF muscle strength was noted in all participants (p<0.05). No significant differences were found between groups in quality of life or biochemical/ hemogram parameters (p>0.05). Conclusion : Resistance exercise conducted during the final two hours of the HD session has been demonstrated to be as safe and effective as exercise performed during the initial two hours. The observed smaller post-HD decrease in Systolic blood pressure in the FE group indicates that engaging in exercise during the concluding two hours of dialysis may confer a clinical advantage. Future research should focus on the long-term sustainability of these benefits and their implications for activities of daily living.