Margaret Smith’e göre ruhbanlık ve tasavvufun etkileşimi

Abstract

Oryantalizmin İslâmi ilimlere yaptığı katkı inkâr edilemez bir gerçektir. Bu bağlamda tasavvufa da büyük katkısı olmuştur. Fakat bu durum, oryantalistlerin tasavvufun kaynağı konusundaki muhtelif yanılgılarını da beraberinde getirmiştir. Zira Margaret Smith gibi bazı müsteşrikler tasavvufun doğuşu ve gelişimini irdelerken onun, ruhbanlıktan etkilenerek ortaya çıktığını ileri sürmüşlerdir. Bu çalışmada Smith’in ileri sürdüğü bu düşünce merkeze alınarak ruhbanlık ile tasavvuf arasındaki etkileşim doğru biçimde aktarılmaya çalışılmıştır. Onun ruhbanlıkla tasavvufu karşılaştırdığı noktaları iyi değerlendirebilmek için birçok kaynağa başvurulmuştur. Smith, her dinin kendine ait mistik bir yönünün bulunduğunu dolayısıyla tasavvufun da İslâm’a ait bir kavram olduğunu kabul etmekle birlikte, tasavvufun kaynağını yanlış anlamıştır.

The contribution of orientalism to Islamic sciences is undeniable fact. In this context, sufism also made a great contribution. But this situation has brought sundry misconceptions of orientalists about the source of sufism. In fact, while investigating the emerge and development of sufism, orientalists such as Margaret Smith, argued that sufism has emerged influenced by the monasticism. In this study, the thought of Smith was centered and the interaction between monasticism and sufism was tried to be conveyed correctly. Many sources have been resorted to in order to evaluate her points where she compares monasticism to sufism. Although Smith acknowledges that every religion has its own mystical aspect, and that sufism is a concept belonging to Islam, she misunderstood the source of Sufism.