Publication: Dijital halk bilimi kaynağı incelemesi : çağdaş seyyah Mehmet Sendinç'in Değişik Yollarda adlı youtube videolarında Türkler, Türk kültürü ve öteki kültürler
Abstract
Dijital halk bilimi kaynağı incelemesi : çağdaş seyyah Mehmet Sendinç'in Değişik Yollarda adlı youtube videolarında Türkler, Türk kültürü ve öteki kültürler Bu çalışma, dijitalleşmenin kültürel aktarım süreçlerinde meydana getirdiği değişimleri halkbilimi disiplini bağlamında ele almayı hedeflemekte; bu doğrultuda, “Değişik Yollarda” adlı YouTube serisi aracılığıyla içerik üreten dijital bir seyyah olan Mehmet Şendinç’in dijital seyyah kimliğini incelemektedir. Çalışmanın temel amacı, modern-dijital seyahat anlatılarının halkbilimsel malzeme üretme potansiyelini değerlendirmek; bu değerlendirme sürecinde geleneksel ve dijital seyyah kimliği ekseninde üretilen malzemeleri, eldeki veriler ışığında karşılaştırmak ve dijital platformlar üzerinden aktarılan kültürel unsurları belgeleyip analiz etmektir. Geleneksel seyahatname türünün tarihsel kökeninden beslenen dijital seyahat anlatıları, günümüzde görsel, işitsel ve etkileşimli biçimlerde yeniden üretilmekte ve dijital platformlar aracılığı ile dolaşıma girmektedir. Bu bağlamda dijital seyyahlar yalnızca bireysel deneyim aktarıcıları olarak kalmamış; aynı zamanda kültürel hafızanın kayıt altına alınmasına katkı sağlayan modern anlatıcı – aktarıcı figürleri olarak değerlendirilmiştir. Tez kapsamında kullanılan doküman analizi, içerik analizi ve yarı yapılandırılmış görüşme yöntemleri, dijital seyyahların bireysel seyahat pratiklerinin Türk kültürü ve öteki kültürlerle kurduğu ilişkileri ortaya koymada etkili veri sağlamıştır. Mehmet Sendinç’in videoları üzerinden yapılan analizler, dijital halkbilimi çerçevesinde hem Türk kültürel ögelerinin görünürlüğünü artırmakta hem de farklı kültürlerle etkileşimde yaşanan benzerlik ve farklılıkları gözler önüne sermektedir. Böylelikle bu araştırma; kültür – dijital kültür, halkbilim – dijital halkbilim, geleneksel seyahat – dijital seyahat, dijitalleşme ve medya ekseninde şekillenen disiplinler arası bir yaklaşımı benimseyerek, halkbilimi alanındaki dönüşümleri dijital halkbilimi çatısı altında güncel bir perspektifle değerlendirmektedir. Bu bağlamda, dijital mecralarda üretilen seyahat içeriklerinin, halkbilimsel araştırmalar açısından önemli bir kaynak niteliği taşıdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Digital folklore source analysis : Turks, Turkish culture and other cultures in digital traveller Mehmet Sendinç's youtube videos titled “Değişik Yollarda” This study aims to examine the transformations brought about by digitalization in cultural transmission processes within the framework of folkloristics. In this context, it focuses on the digital traveler identity of Mehmet Şendinç, who produces content through his YouTube series titled “Değişik Yollarda” (On Different Roads). The primary objective of the study is to evaluate the potential of modern-digital travel narratives to serve as sources of folkloric data. During this evaluation, materials produced within the axis of traditional and digital traveler identities are compared based on available data, and the cultural elements transmitted through digital platforms are documented and analyzed. Digital travel narratives, rooted in the historical foundations of the traditional seyahatname genre, are now reproduced in visual, auditory, and interactive forms and circulate through digital platforms. In this regard, digital travelers are not only considered as individual experience narrators but also as modern cultural informants contributing to the preservation of cultural memory. The study employs document analysis, content analysis, and semi-structured interviews as its main methods. These approaches have provided valuable insights into the relationship between digital travelers’ personal travel practices and their interactions with both Turkish and other cultures. The analysis of Şendinç’s videos demonstrates that, within the framework of digital folkloristics, these narratives both enhance the visibility of Turkish cultural elements and reveal similarities and differences in interactions with other cultures. Thus, this research adopts an interdisciplinary approach shaped around the axes of culture–digital culture, folklore–digital folklore, traditional travel–digital travel, digitalization, and media. It evaluates transformations in the field of folklore from a contemporary perspective under the umbrella of digital folkloristics. The findings suggest that travel content produced in digital spaces constitutes a significant resource for folkloristic studies.
Digital folklore source analysis : Turks, Turkish culture and other cultures in digital traveller Mehmet Sendinç's youtube videos titled “Değişik Yollarda” This study aims to examine the transformations brought about by digitalization in cultural transmission processes within the framework of folkloristics. In this context, it focuses on the digital traveler identity of Mehmet Şendinç, who produces content through his YouTube series titled “Değişik Yollarda” (On Different Roads). The primary objective of the study is to evaluate the potential of modern-digital travel narratives to serve as sources of folkloric data. During this evaluation, materials produced within the axis of traditional and digital traveler identities are compared based on available data, and the cultural elements transmitted through digital platforms are documented and analyzed. Digital travel narratives, rooted in the historical foundations of the traditional seyahatname genre, are now reproduced in visual, auditory, and interactive forms and circulate through digital platforms. In this regard, digital travelers are not only considered as individual experience narrators but also as modern cultural informants contributing to the preservation of cultural memory. The study employs document analysis, content analysis, and semi-structured interviews as its main methods. These approaches have provided valuable insights into the relationship between digital travelers’ personal travel practices and their interactions with both Turkish and other cultures. The analysis of Şendinç’s videos demonstrates that, within the framework of digital folkloristics, these narratives both enhance the visibility of Turkish cultural elements and reveal similarities and differences in interactions with other cultures. Thus, this research adopts an interdisciplinary approach shaped around the axes of culture–digital culture, folklore–digital folklore, traditional travel–digital travel, digitalization, and media. It evaluates transformations in the field of folklore from a contemporary perspective under the umbrella of digital folkloristics. The findings suggest that travel content produced in digital spaces constitutes a significant resource for folkloristic studies.