İleriye yönelik zaman algısının, farklı postür, hareket ve zorlayıcı görevler altında incelenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışma farklı postür ve zorlayıcı fiziksel görevlerin ve egzersizin zaman algısı üzerindeki etkisini süre tekrar üretim göreviyle ve beynin elektrofizyolojik yanıtlarıyla bir arada ölçmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, katılımcılara ortalama 8-10 dakika uzunluğunda; oturma, ayakta durma, sırt üstü yatma, yüzüstü yatma, nefes tutma, oturarak 90 derece biceps brachi kasını kasma ve bisiklet ergometresi sırasında zaman algısı görevi verilmiş ve davranışsal ve elektrofizyolojik yanıtlar incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 8 erkek ve 8 kadın, 18-27 yaş aralığında (Yaş Ortalaması= 22.44; SS= 2.53) ve Dünya Sağlık Örgütü kriterlerine göre “sağlıklı” olarak sınıflandırılan bireyler, gönüllülük esasına göre dahil edilmiştir. Çalışmada; POLAR Marka H10 Model Nabız Bandı, ERGOLINE Marka Ergoselect 200 Model Ergometre, 2,5 Kg Disk Ağırlık, NABAIJI MarkaStandart Burunluk, Brain Products 16 kanallı EEG Acti-Cap ve 10-20 İletken Pasta, Masaüstü Bilgisayar, Fare ve Kulaklık, Sandalye ve Teeter Eğik (Tilt) Masa olmak üzere çeşitli ekipmanlar ve bilgisayarlı işitsel zaman süre tekrar üretimi görevi katılımcılara sunulmuş ve davranışsal kaydın yanı sıra kalp atım hızı ve beynin elektrofizyolojik yanıtları da kayıt edilerek analiz edilmiştir. Bulgular: Farklı postürler, egzersiz ve zorlayıcı görevler altında yapılan davranışsal ve elektrofizyolojik ölçümlerden elde edilen bulgular varyans analizleri ile test edilmiştir. Tüm hesaplamalar gerçek süreden süre tekrar üretimi sırasında elde edilen sonucun çıkartılması ile hesaplanmıştır. Çalışmanın genelinde öne çıkan bulgular arasında 500ms’lik ve 1000ms’lik uyaranların olduğundan daha uzun algılandığı bulunmuştur. Farklı postür, egzersiz ve zorlayıcı görevlere ilişkin kalp atım hızları farklılaşmış olsa da zaman algısı üzerinde doğrudan anlamlı bir etkisinden bahsetmek söz konusu çalışma kapsamında mümkün değildir. Elektrofizyolojik bulgular N400 sinyalinde anlamlı bir zirvenin varlığı gözlenmiştir. Sonuç: Çalışma içerisinde kullanılan kısa sürelerin olduğundan uzun algılanması yanı sıra zaman algısı görevi altında beynin elektrofizyolojik çıktılarına ilişkin istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiştir.

Objective: The present study aims to measure the effects of different postures, demanding physical tasks and exercise on time perception in combination with a time reproduction task and electrophysiological responses of the brain. For this purpose, participants were given a time perception task of 8-10 minutes in average length during sitting, standing, supine, prone, breathholding, seated 90-degree biceps brachi muscle contraction and bicycle ergometer, and behavioral and electrophysiological responses were examined. Material and Method: Eight males and eight females, aged 18-27 years (Mean Age = 22.44; SD= 2.53) and classified as healthy according to the World Health Organization criteria, were included in the study on a voluntary basis. In the study, POLAR Brand H10 Model Pulse Band, ERGOLINE Brand Ergoselect 200 Model Ergometer, 2.5 Kg Disc Weight, NABAIJI Brand Standard Nosepiece, Brain Products 16-channel EEG Acti-Cap, and 10-20 Conductive Paste, Desktop Computer, Mouse and Headphones, including a chair and a Teeter Tilt Table were used. The participants were presented with a computerized auditory time reproduction task. In addition to behavioral recordings, heart rate and brain electrophysiological responses were also recorded and analyzed. Results: The findings obtained from the behavioral and electrophysiological measurements under different postures, exercise and challenging tasks were statistically tested with ANOVA. All analyses were calculated by subtracting the result obtained during time reproduction from the actual time. Among the prominent findings of the study, it was found that 500ms and 1000ms stimuli were perceived longer than they actually were. Although the heart rates of different postures, exercises and challenging tasks differed, it is not possible to talk about a direct significant effect on time perception. Electrophysiological findings showed the presence of a significant peak in the N400 signal. Conclusion: In addition to the longer perception of short durations, significant differences were observed in the electrophysiological patterns of the brain in the time reproduction task.