Lifelong learning in the European Union and Turkey

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı, AB’nin ve Türkiye’nin yaşam boyu öğrenme politikalarını ve programlarını şekillendiren temel etkenlerin ne olduğunu ortaya çıkarmaktır. Çalışma sonucunda, AB ölçeğinde neoliberal ekonomik politikaların, Türkiye ölçeğinde ise Avrupalılaşma kavramının yaşam boyu öğrenme mekanizmalarını ve politikalarını ortaya çıkaran ve değiştiren en önemli etkenlerden olduğu ortaya çıkmıştır. Günümüzde küresel istihdam piyasası iki faktörden büyük ölçüde etkilenmektedir: Neoliberal ekonomik politikalar ve hızla değişen teknoloji ve bilgi sistemleri. Bu iki faktör, devletlere, işletmelere ve bireylere, daha önce görülmemiş bir şekilde, farklı düzeylerde meydan okumaktadır. Şirketler, bilgi teknolojileri ve yeni ekonominin rekabet dinamikleri karşısında hayatta kalmaya uğraşmaktadır. Bu çerçevede, çağdaş rekabetin doğası, şirketlerin başarısını, istihdam edebilecekleri ve elde tutabilecekleri işgücünün kalitesine daha fazla bağımlı kılmaktadır. Öte yandan, insanlar hızla değişen çalışma ortamının getirdiği belirsizlikler karşısında giderek daha endişeli hissetmektedirler. Kariyer planlaması doğrusal ve istikrarlı bir süreç olmaktan çıkarken, sadece mevcut işlevler ve pozisyonlar değil, aynı zamanda bütünüyle mesleklerin risk altında olduğu söylenebilir. Devletler, hakim neoliberal yaklaşımların etkilerinin iyice ağırlaştırdığı ve karmaşık hale getirdiği yeni küresel bilgi ekonomisi karşısında, ekonomilerinin rekabet gücünü ve ülkenin refahını koruyabilmenin baskısı altında bulunmaktalar. Bu ortamda Avrupa Birliği'nin yaşamboyu öğrenme politika ve uygulamalarının, neoliberal politikaların sonuçlarını, ve bireylerin hissettikleri teknolojik değişimin olumsuz etkisini azaltmak için ortaya çıktığı söylenebilir. Benzer şekilde, Türkiye de neoliberal ekonomik politikaların ve bilgi teknolojilerinin getirdiği zorluklar karşısında, Avrupa örneğini temel almış ve Avrupalılaşmanın etkisiyle yaşam boyu öğrenme politikaları oluşturmuştur.

This study explores the main drivers of the EU’s and Turkey’s lifelong learning policies and programmes. On the EU’s front, it analyzes how neoliberal economic policies induce lifelong learning policy and mechanisms; on Turkey’s front, it examines how Europeanization influences Turkey’s lifelong learning agenda. The market of employment is heavily influenced by two converging factors: Neoliberalism and the neoliberal economic policies and the rapidly changing technology and information systems. These two factors are challenging the states, businesses and individuals, unprecedentedly, at different levels. Companies are facing the challenge and trying to strive in a knowledge economy. The very nature of the contemporary competition makes the success of companies more reliant on the quality of the work force they are able to employ and retain. The people, on the other hand are feeling increasingly anxious under the uncertainties introduced by a rapidly changing work environment. Careers are no more linear and steady. Not only existing functions and positions but entire professions may be said to be at risk. States, on the other hand, are pressurized in the sense that they are left between the necessity of cutting a fine balance between preserving the competitive edge of their economies in the knowledge economy, a job complicated by neoliberal forces and the need to preserve prosperity and trust of their people. It might be argued that lifelong learning policies and practices of the European Union emerge in order to alleviate the consequences of the neoliberal policies and the impact of the negative externalities of the technological change felt by their citizens; similarly, within the neoliberal context, Turkey bases its lifelong learning policies and infrastructure on the EU and introduces lifelong learning policies aligned with those of the European example.