Covid-19 döneminde evde vücut ağırlığı ile yapılan fonksiyonel egzersizlerin kadınlarda fiziksel uygunluk parametreleri ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, COVID-19 kapanma döneminde evde vücut ağırlığı ile yapılan yüksek şiddetli fonksiyonel antrenmanların kadınlarda sağlık ile ilişkili fiziksel uygunluk parametreleri ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 21 rekreatif spor yapan kadın katılımcı (26.3 ± 3.7 yıl, 57.7 ± 4.6 kg) yer almıştır. Katılımcılara ön test ve son test uygulamalarının her biri 2 farklı gün uygulanmıştır; her iki testte de ilk gün katılımcıların vücut kompozisyonu ölçümleri yapılmış ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği katılımcılara doldurtulmuştur. İkinci gün katılımcılara kardiyovasküler dayanıklılık, kassal kuvvet, kassal dayanıklılık ve esneklik testleri uygulanmıştır. Ön test sonrasında katılımcılar 8 hafta boyunca haftada 3 gün vücut ağırlığında yapılan yüksek şiddetli fonksiyonel egzersizleri ev ortamında uygulamıştır. Ön test ve son test skorları arasındaki değişim eşleştirilmiş örneklem t-testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesi ölçeği ön test ve son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (p>0,05) ancak yaşam kalitesi ölçeğinin dört alt parametresinden biri olan fiziksel yaşam kalitesi bölümünde ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0.011). Katılımcıların kardiyovasküler dayanıklılık, kassal kuvvet, kassal dayanıklılık, esneklik ön test ve son test sonuçları arasında anlamlı farklar (p<0,05) bulunmuştur. Sonuç: Pandemi döneminde ev ortamında vücut ağırlığında uygulanan yüksek şiddetli fonksiyonel antrenmanlar kadınlarda fiziksel uygunluk parametrelerinde ve yaşam kalitesi ölçeğinin fiziksel değerlendirme bölümünde iyileşmelere yol açmıştır.

Objective: The aim of this study is to examine the effects of home-based high intensity functional bodyweight training on health-related physical fitness components and quality of life in women during COVID-19 lockdowns. Material and Methods: 21 recreationally active female participants were volunteer to participate in this study. Each of the pre-test and post-test applications were carried out on 2 different days; body composition analysis and World Health Organization Quality of Life Scale were applied to the participants on the first day and cardiovascular endurance, muscular strength, muscular endurance, flexibility tests were applied to the participants on the second day. After completing the pre-test, participants applied high intensity functional training at home environment using bodyweight exercises 3 days per week for 8 weeks. Pre-test and post-test scores were analyzed by using the paired-sample t-test. Results: No statistically significant difference was observed between the pre-test and post-test results of the participants' body composition analysis and quality of life scale (p>0.05), but there was a significant difference between the pre-test and post-test scores in the physical domain of quality of life scale (p=0.011), which is one of the four sub-parameters of World Health Organization Quality of Life Scale. Statistically significant differences (p<0.05) were observed between the participants' cardiovascular endurance, muscular strength, muscular endurance, flexibility pre-test and post-test results. Conclusion: During the pandemic lockdowns, high-intensity functional training performed at home provided significant improvements in health-related physical fitness components and the physical domain of quality of life scale in women.