Publication: Devletçilik politikalarının tarım kesimi üzerindeki etkileri (1930-1940)
Abstract
Devletçilik, Milli iktisat düşüncesinin Cumhuriyet'in kurucu kadroları üzerindeki etkisinin devamı olarak görülmektedir. Devlet cumhuriyetin kuruluş yıllarından itibaren ekonomik anlamda geri kalmışlığın bir nedeni olarak milli burjuvazinin yokluğunu görmüştür. Milli burjuvazi yaratma ya millileştirmeler yoluyla ya da devletin tüm olanaklarını kullanması yoluyla gerçekleşmiştir. Devletçilik de hem devletin tüm olanaklarını devreye soktuğu hem de artık kendisinin bizzat burjuvazi sınıfının yerine geçtiği bir uygulama olmuştur. Ancak tüm bu burjuvazi yaratma çabaları içinde ilginç olan, burjuvazinin tarım sektöründen çıkarılmak istenmemesidir. İttihat Terakki'den devir alınan milli burjuvazi yaratma toprak sahiplerini doğrudan hedef olarak almamıştır. Devletçilik politikalarında tarım kesimi burjuvazi olarak görülmemiş ve iktisaden zayıf bırakılmıştır. Ancak, tarım kesimine karşın desteklenen sanayi kesiminde de sermaye birikimi sağlanamamıştır. Tek parti yönetimi cumhuriyetin kuruluşundan dünya buhranına kadar olan dönemde burjuva sınıfının oluşturmayı hedeflemiştir. Ancak daha sonra gücü ve iktidarı çerçevesinde bir devletçilik politikasını sektörler arasında birbirinin tamamlayıcısı olmalarını sağlamadan sanayileşme için tarıma yük bindiren tartışmalı bir yol seçmiştir.
Statism could be considered as a continuation of National Economic thought among the founding cadres of the Turkish Republic. Since the formative years of the Republic, the state considered the lack of a national bourgeoisie as one of the reasons behind economic backwardness.lt attempted to achieve the goal of creating a national bourgeois class either through nationalization acts or full-scale mobilization of all public resources. Thus, statism manifested itself as a practice whereby the state mustered all its forces and even replaced the bourgeois class itself. During the period from the foundation of the Republic to the Great Depression, the single party rule in Turkey aimed to build up a bourgeois class. However, under its rule it opted for a controversial policy of creating too much burden on the agricultural sector for the sake of industrialization. A striking character of these bourgeois formation attempts was that the state did not wish to create a bourgeois class out of the agricultural sector. On the contrary, the agricultural sector remained weak during the statist period. Yet, despite the support it enjoyed at the expense of the agricultural sector, the industrial sector was unable to achieve capital accumulation either.
Statism could be considered as a continuation of National Economic thought among the founding cadres of the Turkish Republic. Since the formative years of the Republic, the state considered the lack of a national bourgeoisie as one of the reasons behind economic backwardness.lt attempted to achieve the goal of creating a national bourgeois class either through nationalization acts or full-scale mobilization of all public resources. Thus, statism manifested itself as a practice whereby the state mustered all its forces and even replaced the bourgeois class itself. During the period from the foundation of the Republic to the Great Depression, the single party rule in Turkey aimed to build up a bourgeois class. However, under its rule it opted for a controversial policy of creating too much burden on the agricultural sector for the sake of industrialization. A striking character of these bourgeois formation attempts was that the state did not wish to create a bourgeois class out of the agricultural sector. On the contrary, the agricultural sector remained weak during the statist period. Yet, despite the support it enjoyed at the expense of the agricultural sector, the industrial sector was unable to achieve capital accumulation either.