Kurumsallaşmanın kurumsal sürdürülebilirliğe etkisinde kurumsal itibarın aracı rolü : bankacılık sektöründe bir araştırma

Abstract

Bu araştırmanın amacı, kurumsallaşmanın kurumsal sürdürülebilirlik üzerindeki etkisini ve bu ilişkide kurumsal itibarın aracı rolünü incelemektir. Çalışma, Türkiye’de bankacılık sektöründe faaliyet gösteren kurumlarda görev yapan katılımcılardan elde edilen verilerle yürütülmüştür. Araştırmada nicel yöntem benimsenmiş ve veriler anket yoluyla toplanmıştır. Bankacılık sektöründe görev yapan çalışanlardan elde edilen veriler ışığında yapılan analizler sonucunda, kurumsallaşma ile kurumsal sürdürülebilirlik arasında doğrudan pozitif bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Ancak, modele kurumsal itibar dahil edildiğinde bu doğrudan etkinin anlamlılığını yitirdiği, buna karşın kurumsal itibar üzerinden dolaylı etkinin anlamlı biçimde devam ettiği görülmüştür. Bu sonuçlar, kurumsal itibarın kurumsallaşma ile sürdürülebilirlik arasındaki ilişkide tam aracı rol üstlendiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, demografik faktörlere göre bazı alt boyutlarda anlamlı farklılıklar tespit edilmiş; özellikle cinsiyet ve yaşanılan şehre göre algılamalarda değişiklikler gözlenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler doğrultusunda uygulanan istatistiksel analizler, modelin geçerliliğini desteklemiş ve kuramsal varsayımları büyük ölçüde doğrulamıştır. Bulgular, kurumsallaşmanın alt boyutlarının hem kurumsal itibar hem de kurumsal sürdürülebilirlik üzerinde belirleyici etkileri olduğunu göstermiştir. Ayrıca, kurumsal itibarın bu ilişkide tam aracı değişken olarak işlev gördüğü saptanmıştır. Araştırma, kurumsal yapıların sürdürülebilirlik performansını doğrudan olduğu kadar dolaylı biçimde de etkilediğini ortaya koyarak, literatüre teorik ve metodolojik açıdan katkı sunmuştur.

The aim of this study is to examine the impact of institutionalization on corporate sustainability and the mediating role of corporate reputation in this relationship. The study was conducted with data obtained from participants working in institutions operating in the banking sector in Turkey. A quantitative approach was adopted in the research, and data were collected through a survey. Based on the analysis of data gathered from employees in the banking sector, it was determined that there is a direct positive relationship between institutionalization and corporate sustainability. However, when corporate reputation was included in the model, the direct effect lost its significance, while the indirect effect through corporate reputation remained significantly strong. These findings indicate that corporate reputation plays a full mediating role in the relationship between institutionalization and sustainability. Additionally, significant differences were observed in some subdimensions according to demographic factors, particularly in terms of gender and the city of residence. The statistical analyses performed based on the data obtained supported the validity of the model and largely confirmed the theoretical assumptions. The findings show that the subdimensions of institutionalization have a determining effect on both corporate reputation and corporate sustainability. Furthermore, it was found that corporate reputation functions as a full mediating variable in this relationship. The study contributes to the literature both theoretically and methodologically by demonstrating that institutional structures affect sustainability performance not only directly but also indirectly.