Yoğun bakım ünitesindeki hastalarda farklı beslenme yöntemlerinin karşılaştırılması

Abstract

Yoğun bakım ünitesindeki hastalarda farklı beslenme yöntemlerinin karşılaştırılması ÖZET Bu çalışma, Şubat-Eylül 2008 tarihlerinde bir devlet hastanesinin yoğun bakım ünitesinde yatan hastalarda kullanılmakta olan sürekli enteral, aralıklı enteral, enteral-parenteral beslenme yöntemlerinin etkinliklerinin karşılaştırılması amacıyla yapıldı. Çalışmamızda 25 yaş üstü bir haftadan uzun süre yatan, ventilatöre bağlı toplam 60 hasta rastgele seçilerek eşit sayıda (n=20) üç gruba ayrıldı. Mortalite oranı Akut Fizyolojik ve Kronik Sağlık Durum Değerlendirme (APACHE III) Skorlama sistemi ile değerlendirildi. Veri toplama da sosyodemografik ve beslenmeye bağlı özellikler ve metabolik kontrol değişkenleri, komplikasyonlar form kullanılarak kaydedildi. Mortalite oranı sürekli enteral beslenen grupta anlamlı olarak daha düşük (p<0.05) bulundu. Aralıklı beslenme uygulanan grupta 1.hafta triceps çevresi değerleri, geliş değerlerine göre anlamlı derecede arttı (p<0.05). Sürekli enteral beslenme grubunda diğer gruplara göre giriş ve birinci hafta total lenfosit sayısında daha ciddi düşüklük izlendi ve bu istatistiksel olarak anlamlılık sınırına yakın olarak izlendi (p=0,051). Aralıklı beslenen grubun lökosit değerleri anlamlı derecede düşük bulundu (p<0,05). Aralıklı ve enteral-parenteral beslenme uygulanan grupta BUN/ kreatinin değerleri anlamlı derecede arttı (p<0.01). Aralıklı ve enteral-parenteral beslenen gruplarda, diyare sıklığı anlamlı derecede arttı (p<0.05). Sürekli enteral beslenen grupta kateter yerinde kızarıklık oranı anlamlı olarak fazla izlendi. (p<0.05) Gruplar arasında yatma ve hastanede kalış süreleri, üst kol çevresi, prealbumin, albumin, total protein, CRP, idrar ve kan kültürlerinde üreme değerlerinde istatistiksel olarak fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç olarak; Çalışmamızda antropometrik, biyokimyasal ölçümler ve komplikasyonlar karşılaştırıldığında gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı kanısına varıldı. Sürekli enteral beslenen grupta mortalite daha düşük bulunmasına karşılık diğer parametrelerle birlikte değerlendirildiğinde üç yöntemin birbirine üstünlüğü olmadığı kanısına varıldı. Beslenme şeklinin seçimi hastaların ihtiyacına göre belirlenmelidir. Bu konuda daha fazla hasta sayılı ve daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. aralıklı enteral beslenme, komplikasyon, parenteral beslenme, sürekli enteral beslenme, yoğun bakım hastası. Comparison of different nutrition methods in the intensive care patients Özden KAHRAMAN This study has been done with the purpose of comparing the activities of continuous enteral, discontinuous enteral, enteral-parenteral nutrition’s that were used on the in patients of a state hospital intensive care unit between February-September 2008. In our study, 60 patients who are above 25 years old, hospitalized more than one week and attached to the ventilator are picked randomly and divided into three equal groups (n=20). Mortality rate is evaluated with Acute Physiology and Chronic Health Evaluation (APACHE III) system. While gathering the data; sociodemographic and nutrition related features and metabolical variables, complications are recorded using forms. Mortality rate is continuously found to be significantly lower in the enteral nutrition group (p<0.05). The first week triceps surrounding values increased significantly compared to the arrival values (p<0.05). But in the continuous enteral nutrition group, which is low in mortality rate, a more serious decrease has been observed in arrival and first week total lymphocyte numbers compared to the other groups and this is observed statistically close to the significance limit (p=0,051). The leukocyte values of the discontinuous nutrition group has been found significantly low at the end of the first week compared to the arrival values (p<0,05). In the discontinuous and enteral-parenteral nutrition group first week BUN/ creatinine values increased significantly compared to the arrival values (p<0,05). In the continuous enteral nutrition group, blushes on the catheter area has been observed more than the other groups (p<0,05). There is no statistically significant difference in the other parameters (p<0,05). As a result; although the mortality rate in the continuous enteral nutrition group is lower, when this is evaluated with the other parameters it is decided that none of the three methods is superior to the other. The nutrition method should be chosen according to the needs of the patients. There is a need for researches which are more comprehensive and done with more patients. Key words; complication, continuous enteral nutrition, discontinuous enteral nutrition, intensive care patient, parenteral nutrition.